Və hər gediş üçün.Və hər qayıdış üçün.Və hər bir düşüncə üçün.Səni sətirlərə düzmək üçün...Bəhanə var.Bu gün elə həmin bəhanələrdən biridi. Sənə yazmağa görə gözlədiyim əlamətdar günlərdən ən gözəli olan ad günündən münasib bəhanə ola bilərmi ? Təbrik smsi... Sonra söhbəti uzatmaq üçün hal-əhval tutmaq. Sonra o günlərin şikəst-çolaq xatirələrindən bir-ikisini də unutmadığımı sübut etmək üçün yada salmaq... Sonra isə qocalan duyğuların qırışlı gülüşü ilə sağollaşmaq. Sağollaşmaq növbəti əlamətdar bəhanəyə qədər. Qurumur yaralar... Qurumur. İrinləyib ruhu da zəhərləndirir. Bədbəxtlik gətirir hər yeni saat, hər yeni gün, hər yeni yol, hər yeni uğur. Hər qar gətirməyən qış. Hər səni mənsiz böyüdən setyabr. Murdarlaşıram sevgilim. Uçurumları sevir qanadlarım. Yorulub səni görməyən gözlər. Gözlərimin çəkdiyi beş-altı şəkil isə zəifləyən yaddaşda keyfiyyətini itirir. Utanıram... Səninlə gördüyüm təsadüfü dilənçiləri, təqaüdçü qocaları, İçərişəhəri, lənətə gəlmiş Bakını, zibilə qalmış küçələri sənsiz gördüyümə utanıram.Dəyişmir axı insanlar.Unutmur axı insanlar.Ayrılmır axı insanlar...Bu da Allahın lütfüdü deyəsən. Ya da adam tapmadıqda şeytanı söyməyə bəhanə. Sevə bilmirəm sevgilim. Utancaqlığım imkan vermir doğulmağa. Fərsizliyimə ağlayıram. İradəmə çəkirəm siqaret. Müqəddəsliyimi unutdurmaq üçün ölürəm. Dilinin altında, gözünün dərinliyində, ürəyinin qırmızısında, pianonun sarısında, düşüncənin ağında görürəm böyüklüyümü. Qorxuram sevgilim... Böyüklüyümü tikdiyin daşların bitməsindən qorxuram. Gözlərini yaşartmaqdan qorxuram bu yazımla. Yağışıma çətir açmağından qorxuram. Hər bəhanəmdə utanmadan, pencəyi çiynimə atıb köçmək istəyirəm ruhuna. Bilirəm sevgilim, bilirəm. Sevmək istəyirsən sən də. Elə mən də. Şeirsiz, kitabsız, pafossuz, insanlarsız sevmək istəyirəm... Hər gün bir bəhanəyə söykənərək. Hər bəhanə ilə səni axmaqlığıma sevdirərək. Tüfürmək istəyirəm yazdıqlarıma, yeni yazacaqlarıma, siqaretə, tutacağım xəstəliklərə, axmaq sevgilimə, sırtıq nəvələrimə, tənha