İnsanlar iki cürdü....Yaradlcı və dağıdıcı...belə desək kobud və duyğusal...
Birdə var xarici və daxili görünüş...sonra iç dünya mız və bu dünyamız..var vicdanımız və günhalarımız...var səhvlərimiz..var Hisslərimiz...
Bunları xırdalasaq...çox nəticəyə gəlmək olar..Yaradıcı və dağıdıcı ruhun eyni bədəndə olması çox pis şeydi....İki cür xasiyyərt bir üz...Necəki bu məndə var...

Yanvardan heç nə alınmır...ama son iki -üç gün ..nəsə olur..ama əvvəlki kimi olmur onuda bilirəm...

İndi yaradıcılar əziyyət çəkir..çünki içlərindən başlayır yaratamağa...Dağıdıcılar isə sadəcə mübarizə aparır...Elə vaxt olur ki hər şeydən bezirsən ailədən sevgilidən dostdan özünə qapanıb bir neçə gün yaşayirsan....və sonra yenidən mübarizə...
məqsədim sizlə səmimi bir söhbəti öpaylaşmaqdı...danışa bilmirik heç olmasa yazaq...

Bu dünyadan danışsaq bilirik ki hər kəs pisdi hər kəs saxtakardı bilirik onu....Ama içimizə qapanıb bir özümüzə sual verək...Biz kimik?biz nəyik?biz nə edirik?biz nə etdik?
Burda olanların çoxunun yaşı 15-25di...
ama bəzi hiss lər var ki onu anlamarsız ama gələcəkdə olacaq...bilirsiz nə??

Vicdan....Bir gün nə vaxtsa yaşından aslı olmayaraq...özünə qapanib özünə etiraf edirsən hər şeyi içinlə vicdanınla danış.Və ürəydən ağlayarsan....Ağıayarkən dincələrsən.....dostun kimdi?onu necə tanıdın?Necə olduz?sevgilin kimdi?onun üçün necə idin?və indi niyə mənasız oldum?Valideynlər...?

Tanrı hanı?Tanrı hardadı...əgər biz burdayıqsa bəs əvvəl hardaydıq?Bu qədər zaman iş pul hədəflər niyə nəyə lazımdı??Vicdanımız hər şeydən güclüdü...və bizim iradımizi sındıran vicdan...İmansızlaşan Bakimızda Dindən Və Qarabağ mövzusu kimi beziləcək mövzu yoxdu yəqinki...
Özünüzlə çox danışın dostlar...çox...görəcəksiz ki heçdə ideal deyilsiz...hətta dəyər verdikləriniz belə...dəyərsizdi..
Ürəyimizin Çirkabı üzümüzdən bilinir...şəhvətlə baxılan gözlər ona məcbur edən hərəkətlər...
Xoşbəxt insan yoxdu onu bildiz...xoşbəxt anlar var....Bir neçə an yaşayıb