a iştirak etməyən biri, – bir də baxırsan ki, şahın özünün yerini tutub, ya da bütün taxtanı!
***
Madam bu gün bu gündür, sabah sabahdır, onda özüm üçün fəaliyyət azadlığı saxlayıram.
***
Bu gün Vyananın planını öyrəndim, ağlım kəsmir, niyə belə böyük şəhər salıblar, – axı sənə bir otaq kifayətdir.
***
Beləliklə, görüşənədək (Vyanada olması mütləq deyil, məktublarda da olar).
***
Budur oturmuşam, düz qabağımda sənin üzün, vidalaşanda perronda olduğu kimi. O, hələ şahidi olmadığım təbiət hadisəsi idi: buludlarda yox, içdə sönən günəş işığı.
***
Nə deyəcəyim tamamilə aydındır, necə deyəcəyimi bilmirəm.
***
Birinci təəssüratım kədərli, kədərli perron simadır, məzmununa görə yox, qocaldığına, bütün bunların keçmişdə qaldığına görə kədərli: bizim meşəmiz, şəhərə yaxın qəsəbəmiz, yolumuz. Axı bu yol bitmir, yoxluğa getmir, bu, ox kimi düz, ümumi yoldur, daşlı döngələrlə yuxarı, xiyabana əks istiqamətdə, axşam günəşinə doğru gedir, o qurtarmır, və yolun qurtarmadığını demək çox axmaq zarafatdır.
***
Qulaqlarımda balaca zəng cingildəyir: “O artıq sənlə deyil”; düzdür, hardasa göylərdə böyük bir zəng də var, o isə belə cingildəyir: “O səni tərk etməyəcək”, – ancaq balaca zəng çox yaxındır axı, lap qulaqlarımın dibində!
***
Ağlasığmazdır, səndən necə uzaq olmaq olar.
***
Yəhudi mələyisən sən.
***
Ona görə zərbədir ki, vaxtımı alacaq, mənə isə vaxt lazımdır, bütün vaxtdan min dəfə çox, ən yaxşısı isə hər zaman – sənin üçün lazımdır, sənin haqda düşünmək, sənin üçün nəfəs almaqdan yana.
***
Bu reallığı, sənə məxsus reallığı aşan arzuları dilə gətirəndə üzümə dəyən şillələrə tamamilə layiqəm.
***
Milena, bunu qısqanclıqdan demirəm, qısqanmıram. Ya dünya belə balacadır, ya biz belə böyük, hər halda biz onu bütün doldururuq. Kimə qısqanım axı?
***
Sənə inanmasaydım, mənim üçün olduğun kimi ola bilərdinmi? Belə təəssürat mənə qısa cismani yaxınlıq və sonra birdən cismani ayrılıq yaşamaq qismət olduğundan yaranır (niyə məhz bazar günü? niyə məhz səhər