ı düşməməliydin (ən qəribəsi də budur!), nəsə fövqəlinsan gücü ilə özündən yüksəyə qalxmalı, sərhədlərini aşmalı idin – elə bir yüksəkliyə ki, yəqin orda hər şey mütləq uçurum və məhvlə bitərdi (əlbəttə, mənim üçün də).
***
Hər şeydən çox hansısa üçüncü bir yolla, nə sənə, nə ona gedən, harasa tənhalığa gedən yolla qaçmaq istərdim.
***
Yazırsan ki, ola bilsin gələn ay Praqaya gəldin. Mənsə az qala xahiş etmək istəyirəm ki, gəlmə. Qoy nə vaxtsa təcili sənin gəlməyini istəsəm, sənin dərhal gələcəyinə ümidim qalsın, ancaq yaxşısı budur indi gəlmə. Axı yenə geri qayıtmalı olacaqsan.
***
Balaca olanda bir dəfə on kreyserlik mis pul aldım. Onu böyük və kiçik Rinqin arasında oturan qoca dilənçi qarıya elə vermək istəyirdim ki. Məbləğ mənə böyük görünürdü, yəqin, heç bir dilənçiyə bu miqdarda pul verilməyib, ona görə qarıya qarşı belə bir hərəkət etməkdən utanırdım. Ancaq pulu ona vermək lazım idi, bu səbəbdən, onu xırdaladım, dilənçiyə bir kreyser verdim, kiçik Rinqin ratuş və arkadalardan ibarət bütün kompleksini dolandım, sol tərəfdən yeni xeyirxah qismində zühur etdim, dilənçiyə daha bir kreyser verdim, sonra yenə dabanıma tüpürdüm və bəxtəvərcəsinə bunu on dəfə təkrarladım. (Bəlkə daha az, məncə qarının səbir kasası doldu və qaçıb çıxıb getdi).
Özün görürsən, dilənçilərlə mənimki alınmır, ancaq heç nəyə baxmayaraq bəyan edirəm, Operanın yanındakı hər hansı dilənçi qadına indiki və gələcəkdə əldə edəcəyim bütün varidatımı Vyananın ən kiçik valyutası ilə ödəməyə hazıram, bir şərtlə, sən yanımda olacaqsan və mənə sənin yaxınlığını hiss etməyə icazə veriləcək.
***
Cavabını bilirəm, amma onu yazılı şəkildə görmək istəyirəm.
***
Çox sağ ol, təşəkkür edirəm, bütün məzəmmətimi geri götürürəm: heç məzəmmət də deyildi – eyni nəvaziş idi, yalnız bu dəfə ovcumla deyil, əlimin dal tərəfi ilə sığallayırdım. Çünki o çoxdan paxıllıq edirdi.
***
Qarşındakı insanı yalnız varlığınla xilas edə bilərsən, başqa heç bir şeyin yararı olmaz. İnsan boğulan birini xilas edirsə,