i deyil, tezliklə keçib gedəcək və səni əvvəlkindən də sağlam edəcək, əzəmətinlə yenə ayağa qalxacaqsan, mən isə bundan az sonra gözəl günlərin birində – ümid edirəm ki, səssiz və ağrısız – torpağa qarışacam. Odur ki, elə də əzablı deyil – ancaq sənin orda, qürbətdə xəstələndiyini təsəvvür edən kimi…
***
Yazmaq zərurəti həm işgəncədir, həm xoşbəxtlik.
***
Yeri gəlmişkən, sən məktubumu necə çərşənbə axşamı gözləyirsən ki, mən hələ bazar ertəsi sənin ünvanını bilmişəm?
***
Bu dünyada ən mənasız şeylərdən biri günah məsələsinə ciddi yanaşmaqdır.
***
Bədbəxtliyə düçar olan insan sağa sola tənə yağdırır.
***
Başa düş, Robinzon gəmidə işə düzəlməli, təhlükəli səfərə çıxmalı, qəzaya uğramalı və bir çox şey eləməli olmuşdu, mənsə təkcə səni itirsəydim, artıq Robinzon olardım.
***
Asılılıq bütün sərhədləri elə üstələyir ki. “Ya – ya” çox böyükdür. Ya sən mənimsən, onda hər şey yaxşıdır, ya da səni itirirəm, onda isə hər şey nəinki pisdir – onda sadəcə heç nə yoxdur: nə qısqanclıq, nə əzab, nə qorxu – ümumiyyətlə heç nə.
***
Mən axı səndən, yazı stolunda qarşımda əyləşmiş bir adamdan məsləhət aldığım kimi məsləhət almadım. Öz-özümlə danışdım, özümdən məsləhət aldım, yaxşı yuxuda, sənsə məni durquzursan.
***
Mən meşə heyvanıyam, meşədə də olmuşam, çirkli bir kahada uzanmışam da (əlbəttə, yalnız mənim burda məskunlaşdığıma görə çirkli olan) – və birdən orda, açıqlıqda səni gördüm, möcüzələr möcüzəsi və özümü,hər şeyi unutdum, qalxdım, yaxına gəldim, – hələ bu yeni, doğma azadlıqdan qorxa-qorxa, yenə də yaxınlaşdım, sənə lap yaxın, sənsə mehriban idin, yumaq kimi yığıldım, üzümü ovuclarında gizlətdim, guya buna icazəm var idi, elə xoşbəxt, elə qürurlu, elə azad, elə qüdrətli idim ki, sanki isti ev tapmışdım – bu fikir yaxamdan əl çəkmirdi – ev tapmışdım, – ancaq heyvan olaraq qalırdım, evi yalnız və yalnız meşə olan heyvan, bu açıqlıqda təkcə sənin mərhəmətinə görə yaşayırdım, özüm də dərk etmədən taleyimi gözlərində oxuyurdum.
…
Hiss edirdim ki, sürünərək