çəkdiyim hava sizi də gücləndirir. Xeyr, bu az olardı, məndən çox sizi gÜcləndirsin istəyirəm.
***
Milena, kömək edin mənə. Söyləyə bildiklərimdən daha çoxunu anlayın.
***
Amma indi? – Keçdi artıq, indi yalnız öz xəstəliyimi, öz sağlamlığımı düşünürəm. Yenə də ikisi də sən deməkdir.
***
Hər halda yenə də bir yuxu gördüyümə sevinirəm. Yuxular sona çatmasa, insan oyanmır. Möhkəm-möhkəm yapışır bizə, istəsək belə oyana bilmirik. Məhz bir az yata biməyimi bu yuxuya borcluyam.
***
Gələcəyi düşünmürəm, çünki haqqında heç nə bilmirəm. Bildiyim sadəcə budur: Səndən ayrı olduğum müddətdə qorxunun əsiriyəm, ona boyun əyirəm, məndən istədiyindən daha çoxunu ona verirəm, özü də heç tərəddüd etmədən.
***
Həyat bacarıqsız şəkildə hazırlanmış ziyafət yeməyinə bənzəyir. İnsan səbirsizliklə deserti gözləyir, amma əsl ləzzətli yemək – o yağlı qovurma səssiz-səmirsiz yeyilmişdir artıq.
***
Nə edəsən, yeməsən, boşalmır boşqab.
***
İstədiyin qədər mənə – “həyatı sevirsən”- de. Bu gün sevmirəm. Dünən gecənin davamında bu günü görəndə necə sevə bilərəm?
***
Bax, Milena, “Ən cox səni sevirəm” deyirəm, amma bəlkə də həqiqi sevgi bu deyildir … “Sən bir bıçaqsan, mən də dayanmadan o bıçaqla içimi deşirəm” – desəm, yəqin onda həqiqi sevgini ifadə etmiş olaram…
***
Adi bir hadisə idi, acısı deyil, təsiri adi idi.
***
Dünən gecə səni yuxumda gördüm, tam xatırlamıram, amma bir-birimizdə əriyirdik. Sən mənə, mən sənə çevrilirdim.
***
Bütün insanlar qəribə bir canlılıq içindədir, heç ölməyəcəkmiş kimi, amma həqiqi ölümsüzlük kimi deyil bu canlılıq, yaşadıqları saatın dərinliklərinə enən bir canlılıqdır sadəcə.
***
Gücüylə məni canlandırmaq üçün əvvəl sanki öldürür, amma sonra da gücü çatmır diriltməyə.
***
“Əvvəl” ilə “heç bir zaman” arasında fərq yoxdur.
***
Biz səninlə ikimiz yanaşı dayanıb, yerdə uzanmış varlığımı səssiz seyr edirik. Amma özümə baxsan, mən cansızam artıq.
***
Kədər- gecə-gündüz, yatarkən, ya oyaq olanda, fərqi yoxdur, vücuduna sancılmış bir ox