yanaqlardakı, gicgahlardakı, saçların dibindəki – bir sözlə hər yerdəki bu soyuq tər olurmu? “C”-də məhz belədir). Belə çıxır ki, “C” dərrakədən çox, qorxu altında hərəkət edir, o etibar edir, o inanır ki, “A” “B”-ə hər şeyi izah edəcək, “B” isə hər şeyi düzgün başa düşüb sonrakına ötürəcək.
***
İkimiz də xarakterik qərbli yəhudilərindən nümunələr tanıyırıq. Və mənə məlum olduğu qədərilə, mən onlardan ən qərblisiyəm, bu isə bir qədər şişirtsək, o deməkdir ki, mənə bir saniyə sakitlik də verilməyib, mənə ümumiyyətlə heç nə verilməyib, hər şeyi özüm qazanmalıyam, nəinki bu günümü və gələcəyimi, keçmişimi də, halbuki onu hər insan əvvəldən əldə edir, ancaq bunu da qazanmalıyam, çətin işdir, əgər dünya sağa fırlanırsa – bilmirəm, belədir ya yox – keçmişin əvəzini çıxaraq mən sola fırlanmalıyam.
***
Günah yalnız məndədir, günahım da ondan ibarətdir ki, məndə həqiqət çox azdır, yenə də çox azdır, yenə də yalandır, özüm və insanların qarşısında qorxudan yaranan yalan. İndi isə susacam ki, heç olmasa bir az həqiqətlə nəfəs alım. Yalan dəhşətdir – bundan pis ruhi əzab yoxdur. Ona görə sənə yalvarıram: qoy susum, indi məktublarda, Vyanda olanda sözlərdə.
***
İçimdə bu ikisi mübarizə aparır: biri getmək istəyir, o biri qorxur – hərəsi mənim yalnız bir parçamdır və hər ikisi, yəqin ki, alçaqdır.
***
Yazırsan ki, ümidin yoxdur; ancaq ümidin var – həmişəlik məni tərk edə bilmək.
***
Yaşadığımız bu dünyada mənimçün sənin nə demək olduğunu, Milena, – sənə göndərdiyim gündəlik kağız parçalarında tapa bilməzsən. O məktublar olduqları kimidir, yalnız incidə bilir, incitmirlərsə, bu lap pis.
***
Vidalaşmıram. Bu vida deyil, bu məni aşağı çəkməyə münasib vaxt axtaran cazibə qüvvəsidir. Bacararmı – axı sən yaşayırsan.
***
Felyetonlarım olsaydı, yəqin ki, dəb haqda məqalələr oxumazdım.
***
Həyatda olan yazıçıların öz kitabları ilə canlı əlaqəsi var. Öz mövcudluqları ilə onlar ya kitablarının leyhinə, ya da əleyhinə mübarizə aparırlar. Kitabın əsl, sərbəst həyatı ancaq