Orduda xidmətə illərini verən poruçik Dubov sərbəst xidmətə çağırılan Knaps ilə oturub, içki içirdi. Öz iti Milkanı Knapsa nişan verən Dubov dedi:

— Bunun tayı-bərabəri tapılmaz! Mi-sil-siz it-dir bu! Bir onun sifətinə baxın hələ! Təkcə sifəti nəyə desən, dəyər! İtlərdən başı çıxmayan birisi təkcə sifətinə görə buna iki yüz rubl sayar! İnanmırsınız? Onda siz bu məsələlərdən heç nə anlamırsınız…

— Anlamağına anlayıram ey, ancaq…

— Bu ki setterdir, həm də safqanlı ingilis setteridir. Duruşu gözəldir, iybilmə hissinə isə… söz ola bilməz! Heç bilirsiniz küçük ikən bu Milkanı neçəyə almışdım mən? Yüz rubla! Dəh-şət it-dir! Çox-bil-miş-dir bu Milka! Ax-maq-dır bu Milka! Haydı, gəl, gəl yanıma… sevimli itim mənim…

Milkanı özünə tərəf çəkən Dubov itin qulaqlarının arasından öpdü. Bu ara gözləri də yaşardı onun.

— Yo-o-ox, səni heç kəsə vermərəm… gözəlim mənim… şeytanım mənim. Sən də məni sevirsən, eləmi, Milka? Sevirsən?.. Haydı, get, oyna! – deyə poruçik səsini yüksəltdi.

— Tozlu pəncələrinlə də mundirimi kirlətmə! Hə-ə, Knaps, küçük ikən buna düz yüz əlli rubl vermişdim mən. Amma o pula dəyərmiş! Bircə şeyə heyfsilənirəm ki, ova getməyə vaxt tapmıram da! Bu itdən yetərincə yararlana bilmirəm, bütün bacarıqları zay olub, gedir…

Elə bu səbəbdən də indi onu satmaq istəyirəm. Alın onu, Knaps! Ömrünüz boyu mənə duaçı olacaqsınız! Əgər üstünüzdə o qədər pul yoxdursa, lap yarı qiymətə də verərəm onu… Əlli rubla alın! Qamarlayın, getsin!

Knaps köks ötürdü:

— Yox, qardaş… Əgər bu Milka erkək olsaydı, bəlkə o halda onu satın alardım, yoxsa…

Poruçik heyrətləndi:

— Bəyəm Milka erkək deyil ki? Knaps, siz nə sayıqlayırsınız? Milka… erkək deyilmiş! Ha-ha-ha! Yaxşı, bəs elə isə o hansı cinsdəndir? Bəlkə qancıqdır? Ha-ha-ha… Əcəb adamsan, vallah! Hələ də erkəyi qancıqdan ayırd eləyə bilmirmişsən!

Knaps incidi:
— Elə danışırsınız ki, guya qarşınızdakı ya kordur, ya da ki bir əl uşağı… Əlbəttə ki, o – qancıqdır!

— Onda şükür eləyim ki, siz mənim