xatırladırdı. Karetanın arxa qismi onu çəkən bəyaz yabının yortma tempinə uyğun olaraq durmadan qalxıb-enirdi. Karetaçı Polit şən, bazburutlu və cavan yaşına rəğmən, artıq qarın bağlamış bir oğlan idi. Günəş şüalarının yaxıb-yandırdığı, dəli küləklərin qamçıladığı, leysan yağışlarının islatdığı boynunun və üzünün dərisi düşkünü olduğu içkinin təsiriylə əsl kərpic rəngi almışdı. Adətən o, hələ aralıda ikən qamçısını havada şaqqıldadır və qızla xoş-beşə başlayırdı:

— Salam, mamzel Selesta! Necəsiniz? İşlər necə gedir?

Qız səbətləri bir-bir ona uzadır, Polit isə onları alıb, baqaj yerinə düzürdü. Sonra Selesta paltarının ətəyini əllərinə yığırdı ki, yerdən xeyli hündürdə olan karetaya rahat çıxa bilsin və bu ara oğlan şorgöz baxışlarını onun göy corablı, toppuş baldırlarına zilləyirdi. Hər səfər də Polit eyni sarsaq atmacasından qalmırdı:

— O ayaqlar görən hər kəsin ağlını-huşunu başından çıxarar ha!

Selesta da bu məzəli komplimenti eşitcək, istər-istəməz gülümsünürdi.
Sonra oğlan: «Tərpən, gözünə döndüyüm!» – deyə atını haylayır və arıq yabı yola düzəlirdi.

Qoynundakı cibdən pulqabısını çıxaran Selesta özü üçün altı, səbətlər üçün isə dörd su, yəni cəmi on su pul ayırıb, çiyninin üstündən təmkinlə Politə uzadırdı. Pulu alan oğlan da deyirdi:

— Hə-ə, belə çıxır ki, səninlə əylənmək bu gün də mənə qismət olmayacaq!
Hər dəfə təkrarladığı bu zarafata qızın verdiyi reaksiyanı görməkdən ötrü oğlan gövdəsini tamamilə geri döndərir, bunun ardınca isə ürəkdən bir qəhqəhə çəkirdi.

Getdiyi hər üç kilometr başına sürücüyə yarım frank ödədiyi üçün hər dəfə qızın ürəyinə sancı dolurdu. Cibində xırda pulu olmayanda isə ürəyi lap betər sıxılırdı, çünki gümüş pulu xırdalamağa heç qıymırdı.

Bir gün yenə ödəmə vaxtı çatanda oğlana dedi:
— Yeri gəlmişkən, daimi müştəriniz olduğumdan siz məndən altı sudan çox pul almamalısınız, bəlkə elə deyil?
Oğlan güldü:
— Gözəlim, altı su nədir ki?! Əslində mənim gözümdə sənin dəyərin bundan qat-qat böyükdür.

Qız