gözünə döndüyüm!» nidaları gəlsə də, yabı bunlara əsla məhəl qoymurdu.

Aradan üç ay ötəndən sonra Selesta uşağa qaldığının fərqinə varır.

Bütün bunları qız bir az qabaq ağlayıb-sıtqayaraq anasına danışdı.

Ağbirçək qadının hiddətdən rəngi-ruhu kağız kimi ağardı və o, soruşdu:

— Yaxşı, bu sayədə nə qədər pula qənaət elədin ki?

Selesta dilləndi:

— Dörd ayda təxminən səkkiz franka.

Bunu eşidən kəndli qadının cin lap təpəsinə vurdu və o, təkrar qızının üstünə şığıyıb, onu bayaqkından betər necə döyməyə başladısa, az sonra özünün də nəfəsi təngləşdi. Əl saxlayıb, bir az nəfəsini dərən ana o ara qızdan soruşdu:

— Barı hamilə olduğunu ona söyləmisən?
— Əlbəttə ki, yox.
— Niyə deməmisən?
— Qorxdum ki, o, məni təkrar yolpulu ödəməyə məcbur eləyər.

Qarı dərin fikrə getdi. Sonra vedrələrini çiyninə alıb, qızına dedi:

— Nə isə, qalx ayağa və birtəhər də olsa, evə qədər getməyə çalış.

Bir az susub, əlavə elədi:

— Bax, özü hamiləliyini sezənə qədər ona heçcə nə söyləmə. Bəlkə bu yolla yeddinci, hətta bacarsan, doqquzuncu aya qədər də karetada pulsuz gedərsən.

Saçları pırtlaşan və ağlamaqdan gözləri şişən Selesta nıqqıldayaraq yerindən qalxdı. Yükünü çiyninə alıb, ağır-ağır yeriməyə başlayandan sonra burnunun altda bu sualı mızıldadı:

— Axmağam bu məsələni ona açıb söyləyim?!
___________________________________________
Tərcümə etdi: Azad Yaşar
Təqdim etdi: Canim.Az saytı üçün Nicat ( X_mutant_X