ə keçən söz – "torpağ”
yox, "yer”-dir ki, bu da insanın ayaq
üstə durduğu məkan ona yer sayılır.
IV - Əgər şiələr həmən hədisdəki "yer”
sözünə "torpağ” mənası verirlərsə, və
buna da israr edirlərsə, o zaman bu
hədisə də cavab versinlər :
"..Mənə yeddi sümüyə səcdə etmək
əmr olundu. Bunlar : alın ( və sonra
burnuna işarə etdi )iki əl, iki diz və iki
ayağın aşağıları (aşağı ətraflar)..”
Şiələrə deyəndəki : Niyə möhürü yalnız
alın nahiyəvizə qoyursuz..?
cavab verirlər ki : Əsas alındır. əsas
alın dəyməlidir torpağa.
Bu isə həmən hədisə əsasən səhv
fikirdir. Çünki, Allah Rasulu (salləllahu
aleyhi və səlləm) Səcdənin kamil
olması üçün təkcə alını deyil, yeddi
əzanı saydı. Və dediki : "Mənə əmr
olundu”.
Əgər bu əmrdirsə və Allah Rasulu
(salləllahu aleyhi və səlləm) yeddi
əzadan birini istisnaya buraxmırsa, və
birini digərindən üstün və ya əsas
görmürsə demək hər bir əza özlüyündə
əsasdır. Və səcdə zamanı bunlardan
biri yerə dəymirsə həmən səcdə
batildir, səcdəsi batil olanın isə
namazı batildir. Sən namazda səcdə
halını almaq üçün bu yeddi əzan yerə
mütləqən dəyməlidir. Əgər biri
dəymədisə etdiyin hərəkət səcdə
hökmündə olmur.
Bir az öncəki hədisdə, Allah Rasulu
(salləllahu aleyhi və səlləm) yerin
[ şiələrin dili ilə desək – Torpağın ]
pak və Səcdəgah olunduğunu dedi. Və
daha sonrakı hədisdə isə Səcdə halını
7 əzaya bağladı və saydı. Belə çıxır ki,
əgər şiələr Əbu Hureyranın (radiAllahu
anhu) hədisində "Ard” sözünü "torpağ”
kimi tərcümə edirlərsə, digər hədisə
əsasən məcburdularki tək alınlarına
yox, yeddi əzanın hamısına möhür və
ya bu kimi əşya qoyulsun. Çünki əgər
torpağ səcdəgahdırsa, səcdəgahada
lazımdır ki səcdəhalında əmr olunan
əzalar qoyulsun. Əzaların birini əsas
götürüb, digərlərindən üstün görmək
olmaz. Demək şiələrin iki çıxış yolu
var :
I - Ya yeddi əzanın yeddsinədə möhür
qoyulsun ki, heç bir hədisə zidd
olunmasın.
II - Ya da, etiraf etsinlər ki, qıldıqları
namaz batildir. Çünki, yeddi