ə soyudardılar və səcdə etdikdə
alınlarının altına qoyardılar. Eləcədə
bəziləri ətəklərini qoyardı yanmasın
deyə. Buda zərurətdir.
X - Və sonda böyük şiə aliminin Musa
əl-Musavinin möhür haqqında
dediklərini qeyd etmək istəyirəm Musa
əl-Musavinin möhür haqqında
demişdir :
"..Türbə (möhür) üzərinə səcdə
edənlərin bir çoxu onu öpür, (əl-üzünə
sürtməklə) ondan bərəkət istəyirlər .
Hətta şəfa məqsədilə Kərbəla
türbəsindən yeyənlər də olur.
[ Halbuki, deyirlər ki- Yeyilən şeyə
səcdə etmək olmaz – R.F ] Heç
bilmirəm ki, bu bidət şiə təriqətinə nə
vaxt daxil olmuşdur. Nə Rəsuli-əkr əm
(səlləlləh u əleyhi və səlləm) nə Əli
(radiAllahu anhu) nə də onlardan sonra
gələn imamlar Kərbəla türbəsinə heç
zaman səcdə etməyiblər ..”
["Əş-şiə va ət-təşih", səh.105]
P.S – Quranda elə ayələr var ki, orada
"Ard” sözü bizim dilə "yer” kimi yox,
"torpağ” kimi tərcümə olunub. Bu sizi
şübhəyə salmasın. Ərəb dili çox zəngin
dildir. Elə sözlər var ki, onları
ərəbcədən bizim dilə çevirəndə
original məna vermir. Buna misal
olaraq :
"..Qalə ə`ci-tənə li tuxricənə min
ardinə bi sihrikə yəə Musəə..”
"..(Firon) dedi : "Sən öz sehrinlə bizi
öz torpağımızdan qovub çıxartmağamı
gəlmisən, ey Musa..?"
[ Ta Hə, 57 ]
Ayədə ərəbcədən "ard” sözü keçir, ama
dilimizə "torpağ” deyə tərcümə olunub.
Çünki, bizim dildə "torpağ” sözü
həmdə sahib olduğun yer deyilir.
Ayədə ki "ard” sözünu olduğu kimi -
"yer” – tərcümə etsək, məna bir az
keyfiyyətsiz alınacaq. Bu cürə :
"..(Firon) dedi : "Sən öz sehrinlə bizi
öz yerimizdən qovub çıxartmağamı
gəlmisən, ey Musa..?"
Diqqət et..! Birinci və ikinci tərcümə
arasındakı, məna fərqinə. Bizim dil
kasad dil olduğundan məcburuq həmən
sözü dilimizdə olan başqa bir söz ilə
əvəz edək ki, ərəbcədə olan original
mənanı özündə cəm etsin. Baxmayarq
ki, bizim dilimizə seçdiyimiz söz
ərəbcədən tələffüz zamanı ayədə ki söz
ilə düz gəlməyə.
Quran ərəbcə nazil olub o cürdə qəbul
etməliyik. Sitatın sonu.
Doğrusun Allah