Her şey o günden sonra başladı, güzgüde
gördüyüm o üzden sonra. Çox qorxunc idi,
hele de bezi qüsurlar qalıb... Bir neçe il evvel
menim 12 yaşım olardı. Evimiz çox kiçik idi,
amma tezlikle o evden köçecekdik. Balaca
olduğum üçün hemişe anamın çantasına girib
eşyalarını qarışdıraradım.Sonra ise saatlarla
güzgünün qarşısından ayrılmazdım, anam
neçe defe xeberdarlıq ese de fikir vermirdim.
Eşyalarını qarışdırdığım üçün yadıma gelir
anam üstüme acıqlanmışdı. Amma 12 yaşında
balaca bir qız uşağı üçün bu çox eylenceli idi.
Yaxınlarda anamın ad günü idi. Atamla
restoranların birinde qeyd edecekdiler. O
günü meni evde tek qoyub getdiler, amma
qonşumuza demişdiler bize gelmesi üçün.
Qonşumuz menden böyük idi. Her zaman
evde tek qalanda o bize gelerdi. Saat axşam
11 olardı. Mene -qonşu tezlikle gelecek- deyib
qapını bağlayıb getdiler, men de kilitledim
qapını. Bir az gözledim amma heç kes
gelmedi, yeqin işi çıxıb deye fikirleşdim,
birazdan geler. Evde tek qaldığım üçün
doğrusu biraz qorxdum. Hemişe ses-küy olan
ev bu gün bomboş idi. Başımı qatmaq üçün
yene anamın çantasını götürüb güzgünün
qarşısına keçdim. Anam mene defelerle gece
vaxtı güzgüye baxmamamı dese de ehemiyyet
vermirdim. Lakın bu gece başıma gelenler bir
de heç vaxt yadımdan çıxmayacaqdı. Ne ise
yataq otağındakı güzgünün qarşısına keçib
üz-gözümü bezemeye başladım. Heç üstünden
10 deqiqe keçmemişdi ki, qapı döyüldü, ele
bildim qonşumuzdu. Qaçaraq qapını açdım,
heç kim yox idi. Çox teeccüblendim, qapının
zenginin sesini eşitdiyime emin idim amma.
Qapını bağlayıb eylenceme davam etdim. Çox
eylenirdim, ta ki... Saat artıq gece yarısı
olmuşdu, ne qonşumuz var idi, ne de
valideynlerim. Artıq öz-özüme qorxmağa
başlamışdım. İşıqların birden sönmesi meni
daha da vahimelendirdi.Bir az otaqda
gözledim yanar indi deye. Amma olmadı,
metbexe keçib şamı yandırdım. Metbexde
olarken otaqdan qeribe sesler eşitdim, amma
sesler çox zeif olduğu üçün fikir vermedim.
Şamı yandırıb otağa

[1] 2 >>

*Kardelen* [OFF] (16.09.2014 / 21:55)
qorxulu hekayeler,qorxulu filmlere bayiliram