Bir-birindən ayrıLan 2 can.. ayrı-ayrı dünyaLarda
məhv oLan 2 ürək. məcburiyyətmi bu, ya
çarəsizLikmi? Susan dodaqLar, danışan gözLər..
deməyə çox sözü oLan kəLməLər.. qəLbi qırıLmış
bir qadın. Artıq ağLmaq beLə azaLtmırdı ağrısını.
Çox yanırdı canı, qəbuL etməmişdi sözLərini. Həzm etmək çox ağır idi.. vaxtikən həyatını qurtaran
sən, öz əLinLə öLdürmüşdün qadını.. bu qədər
asanmı bir qadının güLüşünü mehv etmək?!
KinLənmişdi sənə, bəddua etmirdi, həLədə sevirdi.
Səni sevdiyi üçün nifrət edirdi aLdığı hər nəfəsdə
özünə.. - bir gün xəbər gəLdi, " qəza edib, vəziyyəti çox
pisdi" dünyası çökdü başına qadının, səni bir
daha itirmək qorxusu titrətdi ruhunu.. önünə
çıxan iLk taksi iLə xəstəxanaya gəLdi.. aiLəsi
düşər qadinin üstünə, get burdan diyə bağırarLar
üstünə.. nədənsə yeni sevgiLin dəymirdi gözünə.. qadın getməz, bir köşədə oturub ağLıyar, göz
yaşLarı duaLarına qarışar.. gecənin bir yarısı
həkimLə danışıb, içəri otağına keçər.. zaman durar
sanki..
- keçər oturar yanında, uzun- uzadı sevdiyinin
üzünə baxar.. əLindən tutar və pıçıLdayaraq deyər " yenə, mən gəLdim, qovaLasan beLə
getmiyəcəm artıq, qara gözLərin bi başqasına
baxsada, dodaqLarın başqasına sitayiş etsədə,
kobud qoLLarın bir başqasına sarıLsada mən,
mən, mən səni həmişə sevəcəm.. küssəmdə,
incisəmdə sevəcəm.. sənə yaraşmır tənbəLLər kimi burda yatmaq, tez qaLx ayağa" -deyib nəfəsindən
öpər, 1 damLa göz yaşı düşər dodağına.. oğLan
komadan oyanar. Amma qadın getmişdi artiq..
həkimLər gəLər oğLanı paLataya keçirməyə..
HəkimLərdən biri " bayax gedən xanımdan sizə
qan köçürmüşdük, biLinməsini istəmədi, amma çox haLsız idi"
- oğLanın çöhrəsini peşmanLıq güLüşü aLdı..
düşünürdü vaxtıkən sevdiyi qadınınLa bütün
oLmuşdu artıq, qanLarı beLə eyni idi.. xatırLadı
ötən günLəri.. gözLəri axtarırdı xəstəxanadan
çıxan günü qadını.. yeni sevgiLisi uzaqdan gəLib, sarıLib öpər oğLanı, qadında uzaqdan ağLıyaraq
izLər bu xoşbəxt səhnəni..
- və bəzən beLədə oLur.. əsL sevgi heç vaxt