- Və əsbLəşib qaLxar çarpayıdan qadın. Dağınıq
çarpayıda oturar. Sanki hisLəri öLüb. Susar,
danışmaz.. anidən qaLxar, vanna otağına keçər.
aynada əksinə baxar. 1 günə bu qədər
dəyişdiynə inanmaz. AğLamaqdan şişmiş gözLər,
dodaqLar çat-çat oLmuş. GözLərindəki gözəLLik itmiş.. su vurar üzünə əLindəki yaranı xatırLayar.
- ne bi şey yeyər, nə içər.. rahat bi şeyLər geyinər..
dağınıq saçLarını topLar.. musiqi qoyar - "Ирина
Дубцова - я к нему поднимусь в небо" , poLnu
səs, quLaqcığı taxar.. əLini sarar, keçər qum
torbasının qarşısına.. vəə.. dəLi kimi vurmağa başLar. Yumuruq, tepiy.. içindən : "sən getmişdin?
Sən tərk etmişdin? Sən xəyanət etmişdin, Sən hə
sən əcLaf!!
- ağLıyaraq çökər yerə, əLi qanamışdı.. bəs
ruhundakı yaranı kim saracaqdı? Heç kim..
hayqırar adını.. hər bağırışında qoparar Onu canından.. boğazında düyümLənən xəyaL
qırıntıLarı boğar onu. QaLxar ayağa.. qayçı aLar
əLinə, topLadığı saçLarını açar, acı güLümsəyərək
kəsər saçLarını. TeL- teL ümidLəri töküLər ayaqLarı
aLtına.. əzər keçər üstündən.. kar oLumuşdu
hisLəri sanki.. - teLefonda şəkLinə baxar, toxunar üzünə,
güLüşünə. Axı sən çoxdan toxunmuşdun onun
qəLbinə.. "əcLaf kimi güLmə üzümə, ağLıyarkən
mən" - deyib çırpar teLefonu güzgüyə. Güzgü
ciLik-ciLik oLar.. yarım bi parça aLar əLinə üzünün
yarısına tamaşa edər.. mən sənə inanmışdım deyə təkrarLıyar adını.. ağLamaqdan yaş quruyar artıq
gözündə.. heç nə yoxda dəyərsiz etməyin
yandırmışdı canını..
- ən yaxın dostu msj yazar qadına, "üzüLmə,
yanındayam.." - amma qadının başa düşüLməyə
ehtiyacı vardı. OğurLanmış xoşbəxtLiyin geri istiyirdi.. buna görə kinLənmişdi.. bacarmıyacağın
anLadı, qəLb qırıqLarı kəsmişdi ruhunu.. vaz keçdi
həyatdan.
- bu məktubu yazdı, vidaLaşdı cümLəLərLə..
SözLəri saxLaya biLmədi göz yaşLarını. HecaLarda
nifrət etdirdi artıq Səndən.. 3 hərfə sığdırdığı həyat " SƏN" qadını bitirmişdin. və sonda,
" bu dünya və O sizə qaLsın" - deyib bitirdi
hekayəsin..
Özündən sonra heçnə qaLmasın diyə