Bir-birlərini çox sevirdilər. Heç vaxt ölümü, ayriliği ağillarina gətirməzdilər. Heç vaxt bir- birlərini darixmağa qoymazdilar. Hər gün bitəcək kimi bir-birlərinə daha da qüvvətli bağlanirdilar, Hər gün bir-birlərini ilk gün ki kimi həyəcanla qarşilayardilar. Eləcə də həyata inandilar, eləcə də özlərini aldatdilar. Bir gün oğlan dünyalar qədər sevdiyi sevgilisini görüş yerinə cağırır. Hər dəfəki kimi yenə də sevgilisi sevinə-sevinə görüş yerinə tələsirdi, çünki canindan çox sevdiyi sevgilisi ilə görüşəcəydi. Sanki neçə illərdi görmədiyi sevgilisi ilə görüşəcəydi. Amma ki həmin sevgilisi ilə dünən görüşmüşdü. Çox darixirdi. Görüş vaxti gəlib catdı. Artiq oğlan həmişəki yerdən hər gələn kölgəyə boylanıb sevgilisi sanırdı. Artıq qız da çatmışdı görüş yerinə. Gəldi qucaqlaşıb həsrətlərini söndürdülər. Salamlaşıb həmişəki yol ilə üz aldılar. Oğlanin keyfi yox idi. Qız hiss eləyirdi ki, onun nə isə problemi var. Soruşur: -Həyatım nə olub sənə? Cavabinda:Nə olacaq həyatim heç nə həmişəki həyəcandı nə olmalıdı ki? Amma ki qız hardan bileydi ki bu gün canından çox sevdiyi insanla son görüşə gəlibdi. Oğlan cürət edib ona deyə bilmirdi ki artıq anası ona başqa bir qız bəyənib və gələn həftənin bu günu onun nişanidir. Qız bunlardan bixəbər yoluna davam edirdi. Birdən qız dayandı. Dedi: -Həyatım sənə bir söz demək istəyirəm. Oğlan: -Buyur Həyatım. Qız: -Istəyirəmki sabah səninlə dəniz sahilinə gedək. Dənizi seyr edək. Oğlan üzgün halda: Gedərik Həyatim…. Amma ki imkansiz idi. Çünki sabah o gələcək nişanlısı ilə görüşə cixacaq idi, anasi belə istəmişdi. Oğlan bir gül dükanının qabağında dayandı. Bir dəqiqə gözdə gəlirəm həyatım dedi və getdi. 10 dəqiqədən sonra qayıtdı. Arxasında gizlətdiyi sari gülü dünyalar qədər sevdiyi qıza uzatdı. Qız sarı gülü görüb tutuldu bir anlıq. Yenə həmişəki kimi zarafat elədiyini fikirləşdi. Gülə -gülə gülü oğlandan aldı. Heç nə demədi. Çünki o,artıq onu bir zarafat kimi qəbul etmişdi. Oğlan isə bir kəlimə danışmadan yoluna davam edirdi. Bir söz