n sarısaçlı qızın adı Məleykədi. Aramızda bircə onun adını dəyişdirməmişdilər. Ikinci, qıvrım saçın adı Səbinə. Seva qoymuşdular adını. Sonrakı mənəm, adımı Nara qoymuşdular. Sondakı, eynəkli Lamiyə, Lola idi adı. O mənə çox bənzəyirdi, bizi iki bacı deyə satırdılar. Daha yaxşı pul gətirirmiş. Mənim danışdığım onun həyatı idi. Illərdir onun qızını axtarıram, çünki mən həyatımı ona borcluyam. Ceyhun əlindəki çərçivəni masanın üstünə qoyub, təəccüblə soruşdu: - Necə ona borclusan? Nilay gülümsəyərək ona baxıb, çərçivəni işarə edərək ciddi səs tonu ilə dedi: - Sən 4 fahişənin həyat hekayəsini dinləməyə hazırsan? Ceyhun aydın hiss olunacaq rişxəndlə: - Yox. Kim bilir yenə nə cəfəngiyatlar uydurasan. Mənim boşa itiriləcək vaxtım yoxdu Nilay xanım. Yetərincə məzələndin mənimlə- deyib, əsəbi şəkildə evdən çıxdı. Nilay çöl qapısının zərblə örtüldüyünü eşitdikdə, çərçivəni əlinə alıb baxmağa başladı. Barmağını şəkildəki üzlərin üstündə gəzdirdikcə, 2 il əvvəl ki, hadisələr canlanırdı gözündə...

Qaranlıq gecə, şəhərdən uzaq, ancaq 1-2 xaraba evin olduğu boş bir ərazidə tükürpərdici hıçqırıqlar eşidilirdi. Çoxdan tərk edilmiş evin içindən gələn bu səs bir qadına aid idi... - Bəsdi ağladın! Qadın səsdən diksinib sussa da, qana bulaşmış əllərinə baxıb yenə ağlamağa başladı. Bayaq qışqıran eynəkli qadın ona yaxınlaşıb, çiynindən tutub silkələyərək qışqırdı: - Sənə demirəm?! Bəsdi ağladın! Qadın hıçqırıqlarını kəsib, yerdə qan içində yatan iri bir kişini işarə edərək dedi: - Mən...mən öldürdüm onu... Eynəkli qadın soyuqqanlı səs ton ilə: - Sənin həyatını satan birini öldürdün, nə olub? Sən öldürməsəydin mən öldürəcəkdim. Onlar öldürəcəkdi –deyib, əli ilə divarın dibində səssizcə oturan iki qadını göstərdi. Qadın onun əlində qurtulub yerə çökərək pıçıldadı: - Amma siz yox, mən öldürdüm... Eynəkli yerə çöküb, onun başını sığallayaraq: - bunu mən eləməliydim, amma imkan tapa bilmədim. Sən hamımızı xilas elədin. Elə deyil qızlar?- deyib, bayaqkı hadisənin şokundan çıxa bilməyən