çıxarkən Nilay baxışlarını yerə dikdi. Qapı örtüldüyü anda göz yaşlarını saxlaya bilməyib, pıçıldadı: - Öz canında varmış... sənin də ruhunda fahişəlik var. Sənin belə... Güclə ayağa qalxıb yataq otağına keçdi. Aynanın qarşısına keçib, durmadan axan göz yaşlarına baxdı. Kinayə ilə gülümsəyib, daxılçadan kirşan qabını götürdü. Dayanmadan axan yaşların izini kirşanla gizlətməyə çalışdıqca göz yaşları daha da artırdı. Artıq kiçik otağında hıçqırıqları əks-səda verərkən, heç unuda bilmədiyi xatirələr yenə də canlanırdı...
Köhnə, kənardan diqqəti cəlb etməyən binanın içi yenə zəif bir işıqla aydınlanırdı. siqaret, içki qoxuyan dəhlizlərdə, çalınan zövqsüz musiqi əks-səda verirdi. Burda hər əşya ucuz, keyfiyyətsiz, bir o qədər də bayağı dərəcədə ehtişamlı idi. Dəhliz boyunca otaqların qapısı ağzında dayanan qadınlar belə bayağı makiajı və “çılpaq” dedirdəcək geyimləri ilə bu məkana uyğun görünürdülər. Dəhlizdə, öz otaqlarının ağzında 4 qız gözləyirdi. Digərlərindən daha gənc olduqlarından onlara girişə yaxın otaq verilmişdi. Vitrinə qoyulub, müştəri cəlb edən gözəl, lakin bahalı geyimlər kimi... Otaqdan gələn əcayib səslərə fikir vermədən söhbət etməyə çalışırdılar. Az qala yanlarında duran masanın arxasındakı “mama” isə kimə isə onları göstərib tərifləyirdi: - Dördü də bir-birindən gəşəngdi. Hamsı təzə düşüblər bura. Bütün müştərilər razıdı valla. Elə şeylər bacarırlarki... Qızlar “mama”nın belə söhbətlərinə öyrəşdiyindən heç fikir də vermirdilər. - Cavid nə işimiz var belə yerdə? Üfunət iyi verir bura... Qızlardan biri cəld çevrilib, danışan adama baxdı. Yaxşı geyinmiş, orta yaşlı bir kişi dostunun qolundan tutaraq, burdan aparmaq istəyirdi. Qızın donub qaldığının fərqinə varan digərləri, dayanmadan ondan nə olduğunu soruşurdular. Qız isə geniş açılmış gözlərini o adamdan ayırmadan pıçıldadı: - Bu o adamdı...

Nilay əlindəki qabı yerinə qoyub, yenə özünə baxdı. Göz yaşlarının və kirşanın təsiri ilə üzü boz, palçıqlı kimi görünürdü. Lakin bu belə üzündəki qorxunc