Qapının ağzındakı mühafizəçiyə jurnalist vəsiqəsini göstərərək içəri keçdi. O qədər də böyük olmayan zalda, bahalı geyimli o qədər adam vardı ki... Ceyhun gözlərini zalda gəzdirib, bir çox adamın bir küncdə toplaşdığını gördü. O da asta addımlarla onlara yaxınlaşdıqca təxminində yanılmadığını gördü. Insanların arasından Nilay yasəmən rəngi paltarı və üzündəki məsum təbəssümü ilə seçilirdi. Ceyhun ona tərəf getmək istəyirdi ki, Nilayın ona tərəf baxdığını gördü. Üzündə yaranan gülümsəmə, Nilayın ona tərəf gəldiyini görüncə daha da böyüdü. Lakin birdən Nilayın ona baxmadığının fərqinə vardı. Nilayın qorxu qarışıq təəccüblə nəyə baxdığını öyrənmək üçün arxasını çevirdik də, orta yaşlı bir kişini gördü sadəcə. O nə baş verdiyini anlamağa çalışarkən, Nilayın onun yanından keçərkən dediyi cümlə daha da təəccübləndirdi: - Bu o adamdı...
Ceyhun Nilayın baxışlarını o kişiyə kilidləyib, yanından onu görmədən keçib getməsinə təəccüblənsə də, çevrilib o qədərdə uzaqlaşmayan Nilayı səslədi: - Nilay... Nilay xanım. Onun dayanmadığını görüb, arxasıyca gedərək qolundan tutub asta səslə dedi: - Nilay... Nilay sanki hələ indi ayılıb, Ceyhuna baxdı. Onun sual dolu baxışlarını görüb, nə baş verdiyini anlamış kimi üzünü çevirdi. Bir anlıq soyuq bir ifadə ilə ondan cəmi 10 addım uzaqlıqda olan kişiyə baxıb, sanki heç nə olmamış kimi Ceyhuna dönərək hər zaman ki ifadə ilə gülümsədi: - Ooo, Ceyhun bəy sizi burda görməyimə şadam. Ceyhun artıq Nilayın ani dəyişkənliyinə öyrəşdiyindən, zorla gülümsəyərək dedi: - Mən də sonunda məni görə bilməyinizə şadam. Sizi saxlamaq istəməzdim. O cənabla söhbət etməyi belə çox istəyirsiz? Nilay Ceyhunun kinayəli sözləri qarşısında sakitcə gülümsəyib, pıçıldadı: - Məni apar burdan... Ceyhun bir anlıq donub qaldı. əvvəlcə etiraz etmək, səbəbini soruşmaq istəsə də, Nilayın yalvarış dolu baxışlarını görüb əlini uzatdı. Nilayın ovcuna qoyduğu kiçik əlini sıxıb, ətrafındakı insanlara fikir vermədən onu arxasıyca çəkdi. İri addımlarla çıxışa tərəf gedərkən,