, əlindən tutduğu Nilayın uzun donunun ətəyini tutub, xırda addımlarla ona çatmağa çalışmasının belə fərqində deyildi sanki. O kişinin yanından keçərkən, çevrilib bir neçə saniyəlik qəzəbli bir baxış atdı. Bunu niyə etdiyini anlamağa çalışarkən, Nilayın qolundan tutub ona sığınmasına daha da təəccübləndi. Restorandan çıxdıqları anda Nilay dərindən nəfəs alıb, əlini onun əlindən çəkdi. - Niyə? Öz şirkətinin təşkil etdiyi banketdən niyə çıxma istədin? Nilay uzun donun ətəyinin çirkli asfalta dəyməsinə fikir vermədən addımlarkən, Ceyhunun verdiyi sualı eşidib arxasını döndü. Gülümsəyərək baxıb, dedi: - Bəs sən niyə tez çıxdın? Axı bu haqda məqalə yazmalı idin hə? - Çünki sən istədin. Nilay irəliləyib, Ceyhuna baxmadan: - İkimizin də səbəbi eynidi-çünki mən istədim- deyib, çiyni üstündən Ceyhuna baxaraq dedi: - Gəlmirsən? Ceyhun çiynini çəkib, qabağında heç nəyə fikir vermədən gedən Nilayın arxasıyca getdi.
Elnarə əlindəki kağızlara gözünü diksə də, heç oxumadığı hiss olunurdu.(müəllif: Cəmilə Məmmədli) Nə qədər unutmağa çalışsa da, Ceyhunun bu səhərki halı gözünün önündən getmirdi. 3 gündür hər şey yaxşılığa doğru gedərkən, Ceyhun bu səhər yenə baxışlarını ondan qaçırmışdı. Nə baş verdiyini tam anlamasa da, hiss edirdi. O qadına aid nə isə olanda, Ceyhun hər dəfəsində belə olurdu. - Eliş? Elnarə səsə diksinib başını qaldırdı. Nazilənin ona baxdığını görüb, gülümsədi: - Nə olub Nazilə? - əsil sənə nolub? Elə bil bu dünyada deyilsən. - Heç. Sadəcə işlərim çoxdu. Nazilə yenə kağızlara gömülən Elnarəyə baxıb, təəssüflə başını yellədi. Öz masasına getmək istəsə də, sözü varmış kimi Elnarəyə baxmağa başladı. Bunu hiss edən Elnarə başını qaldırıb, maraqla soruşdu: - Nə? Nazilə bayaqdan bunu gözləyirmiş kimi cəld Elnarəyə yaxınlaşıb, təlaşla dedi: - Eliş sənə bir şey deyəcəm, amma səhv başa düşmə. - De. Nazilə əllərini ovuşdurub, gözlərini ondan qaçıraraq asta səslə dedi: - Bizim müxbir uşaqlar dedi. Bu günkü o şirkətin banketindən Ceyhun və o şirkətin müdirəsi əl-ələ