çıxıblar. Şəkillərində çəkiblər, amma narahat olma, mən tapşırdımki silsinlər. Amma bu heç nə demək deyil, bəlkəm işləri olub. Elnarə donuq nəzərlərini Nazilədən ayırıb, yenə kağızlara baxaraq pıçıldadı: - Əlbətdə. Yəqin işləri varmış. - Eliş məndən məsləhət, bu işi belə qoyma. Elə varlı arvadları bilirsən, cavan oğlan axtarırlar özlərinə. get danış lap onunla, boş bilməsin ərini. Elnarə Naziləyə baxmadan əlini yelləyib: - Bəsdi. Boş şeylərdi, Ceyhun elə şey etməz. Sən də işinlə məşğul ol.- deyib, Nazilənin başını yelləyərək öz yerinə keçdiyi anda gözlərini boşluğa dikdi.
Ceyhun divanda oturub, əlləri ilə başını tutaraq düşünürdü ”mən neylədim axı? Orda, hamının içində. Of!” - Çay istəyirsən? Ceyhun başını qaldırıb, əlində sini, uzun donuna görə çətinliklə yeriyən Nilaya baxdı. Onun uzatdığı çayı alıb, gülümsəyərək dedi: - Bu paltarda yerimək çətin deyil? Nilay gülümsəyərək: - Çətindi. Amma mən başqalarının yanında soyunmağa öyrəşsəm də, sən buna öyrəşməmisən. Ceyhun çayı güclə udub, cəld üzünü çevirdi. Nilayın ona güldüyünü hiss etsə də, söhbəti dəyişmək üçün, ona baxmadan dedi: - Niyə ordan getmək istədin? - Çünki köhnə “müştəri”lərimi gördüm. Ceyhun cəld çevrilib, Nilaya təəccüblə baxaraq dedi: - Nə? Axı oradakıların hamısı məşhur insanlar idi. Elə yerlərdə nə işləri ola bilər? Nilay məsum nəzərlərini Ceyhuna dikib, gülümsəyərək dedi: - Sadəcə bir işi.- Ceyhunun hələ də ona inanmırmış kimi baxdığını görüb davam etdi: - Kasıbı-varlısı, qocası-cavanı heç fərq etmir. Sənin bilmədiyin çox şey var. Adını da jurnalist qoymusan. Ceyhun Nilayın iynəli sözlərindən sıxılıb, getmək üçün ayağa qalxdı. Nilayın onu dayandıracağını gözləsə də, sakitcə çayını içdiyini görüb, pərt şəkildə qapıya tərəf getdi. Əlini dəstəyə atdığı anda, qapının döyüldüyünü görüb duruxdu. O hələ də qapının ağzında durarkən, Nilay yerindən qalxıb onun yanına gələrək dedi: - Kimdir? - Bağışlayın Nilay xanım, Elnarə Şərifova. Jurnalistəm. Nilay əlini atıb, qapını açmaq istədikdə Ceyhun cəld