dedi: - Siz bunu bilmirdiz? Mənim etiraz etməyim lazım idi bəlkə? Yoxsa bura öz ərinizə inandığınız üçün gəlmisiz? Elnarə əlində tutduğu çantasını sıxıb: - Sizin necə bir insan olduğunuzu bilmirəm, amma Ceyhun əsla sizin kimi qadınlara aldanmaz. Biraz utanın. Nilay Elnarəyə bir addımda yaxınlaşıb, gözlərini ona dikərək dedi: - Siz Ceyhunumla sevərək evlənmişdiz? Elnarə Nilayın vurğu ilə dediyi “Ceyhunum” sözünə əsəbləşsə də, öz qürurunu alçatmamaq üçün zorla gülümsəyib: - Bəli, sevərək evlənmişik və hələ də bir-birimizi sevirik. Sizin kimi “qadın”larla yaşadığı şeylər bunu dəyişdirməz. Nilay Elnarəyə daha da yaxınlaşıb, gözlərinin içinə baxaraq uşaq məsumiyyəti ilə dedi: - Doğurdan, amma gecələr evimə gəlib, yatağıma girəndə heç elə demir axı? Məni dəli kimi öpəndə, çılpaq bədənimi oxşayanda heç elə demir axı? Hələ mən onu az qala həzzdən dəli edəndə dedikləri sözl...

Ceyhun eşitdiyi sillə səsi ilə diksindi. Nə baş verdiyini öyrənmək üçün otaqdan çıxmağı nə qədər istəsə də, özünü saxlaya bilmişdi. Nə isə anlamaq ümidi ilə, bütün diqqəti ilə qapının arxasındakı danışıqları eşitməyə çalışdıqda Elnarənin titrək səsini eşitdi: - Bəsdi! Bir fahişə kimi danışırsız! - Bəlkə də bir fahişəyəm hə? - Necə qürursuz insansanki bunu açıq deyə bilirsən? - Bəs siz Elnarə xanım? Öz ərinizə söz deməyə cəsarət edə bilməyib, onun məşuqəsinə “ərimdən uzaq dur” deməyə gəlməmisiz? Niyə bunları Ceyhuna deyə bilmədiz? Axı mən onu yox, o məni.. - Bəsdirin! Bu iyrənc sözlərinizi eşitmək istəmirəm!

Ceyhun çöl qapının bərk örtüldüyünü eşidib, cəld otaqdan çıxdı. Qəzəblə Nilaya tərəf gəlib qışqırdı: - Sən neynədin?! Nilay Ceyhuna donuq nəzərlərlə baxıb, dedi: - Sənin elədiyini. - Nə?! Nilay: - Sən sanki məşuqənin evində tutulmaqdan qorxub gizləndin, mən də məşuqən kimi davrandım.- deyib, kinayə ilə ona baxdı. Ceyhun baxışlarını qaçırıb, sakit səslə dedi: - Yenə də belə etməməli idin. Nilay Ceyhuna yaxınlaşıb, gözlərini ona dikərək: - o zaman gizləndiyin yerdən çıxıb məni