n kafeden chixdi. Elnare ozune gelib bayaq eshitdiklerini anlamaga chalishirdi. Oz-ozune: - Onu senden qorumaq? Niye axi? Niye menden bele bir shey istedi ki?- deye pichildayib, gozlerini boshluga dikdi... ***** Nilay qapini achari ile achib eve kecdi. Elindeki chantani divanin ustune atib, yataq otagina kechdi. Paltari ile yataga uzanib, tavandaki aynaya baxdi. Heqiqetende de makiaji cox agir olmushdu. Onsuzda surmeyi olan gozlerine chekdiyi qara ise diqqeti daha chox chekirdi. Elini gozune aparib, barmaqlari ile etrafini sigallayaraq pichildadi: - En azindan bilinmir... Cumlesini bitirmemish, bayaqdan gumrah, hetda shen gorunen uzune yorgunluq chokdu. Yuxusuzluq onun leneti idi. Yata bilmirdi... Ishi geceler olan birinin yatmagi unutmasi normal idi belke de. Aci-aci gulumseyib, gozlerini yumdu. Yatmaq isteyirdi... Derin, shirin bir yuxu... Zerble doyulen qapinin sesine gozlerini achdi. Sanki bunu gozleyirmish kimi sakitce ayaga qalxdi. Yorgun addimlarla qapiya teref gedib, achdi.(muellif: Cemile Memmedli) Gelenin kim oldugunu bilirmish kimi, uzune bele baxmadan boynuna sarildi. ***** Ceyhun Nilayin ona sarilmasina o qeder teeccublenmishdi ki, hereket bele ede bilmirdi. Az once bedenini titreden qezebi, bir saniyeye uchub getmishdi sanki. O da Nilayi qucaqlamaq uchun qollarini qaldirmaq istedikde, elinde tutdugu kagizi yadina salib, Nilayin qollarini boynundan ayirdi sadece. Qarshisinda duran Nilaya qezeble baxib, elindeki fotonu gosterdi. Nilay sadece goz ucu baxsa da, tanimishdi shekli. O idi, banketdeki kishi ile opushduyu shekil. Tek kelime etmeden gulumseyib icheri kechdi. Ceyhun onun bu hereketine daha da qezeblenib, onun arxasiyca getdi. Qapini zerble ortub, elindekileri Nilaya teref tutub sual dolu nezerlerini ona dikdi. Nilay ise inadina susurdu. Sonunda doze bilmeyib, esebi ses tonu ile sorushdu: - Bu nedi? - Shekil. Ceyhun artiq eseblerini cilovlaya bilmeyib qishqirdi: - Besdi! Sen bu adamla neynirsen? O evlidi! Sen axi... Deyishmelisen! Artiq bashqa