Ceyhunun qarşısından keçərkən, ona baxmadan dedi: - Gəl onda. Ceyhun Nilayın sözü ilə onun arxasıyca addımlarkən, özü də bilmədən sevinclə gülümsədi. Daha 1 saat əvvəl Elnarə ilə söhbət etməyə tək kəlimə tapmazkən, Nilaya verəcəyi sualları beynində hazırlamışdı artıq. Birdən Nilayın dayandığını görüb, onun baxdığı tərəfə başını çevirdi. Işıq dirəyinin gur işığından gözləri qamaşıb, üzünü Nilaya çevirərək dedi: - Nə olub? - Kəpənək... gecə kəpənəyi... Ceyhun təkrar ora baxdıqda sarı, kiçik bir kəpənəyin dirəyinin lampasının ətrafında uçduğunu gördü. - Fahişələrə gecə kəpənəkləri deyirlər. Bilirdin? Ceyhun başını çevirib, Nilayın sual dolu baxışları ilə rastlaşdıqda başını “yox” mənasında yellədi. Nilay gülümsəyib, gözlərini kəpənəyə dikərək dedi: - Əslində oxşayırıq. Başqa kəpənəklər kimi al-əlvan deyilik, gecələr qaranlıq küçələrdə işıq dirəklərinin ətrafında gəzişirik və bunun bizi öldürəcəyini bilə-bilə “işıq” zənn etdiklərimizə tərəf gedirik. Amma biz sadəcə gecə kəpənəyiyik... Elə bu an kəpənək son dəfə özünü lampaya çırpıb, zərif qanadları yandığından yerə düşdü. Nilay gülümsəyib, yeriməyə davam edərək bilə-bilə kəpənəyi əzərək keçdi. Ceyhunun yerində donub qalmasına belə fikir vermədən, pıçıldadı: - Sonumuz belə eynidir...

2 SAAT ƏVVƏL: Nilay göy üzünə baxıb, havanın qaraldığını görərək ayağa qalxdı. Göz yaşlarını silib, toz-torpaq olan üstünü təmizlədi. Qarşısındakı baş daşına gülümsəyərək baxıb, dedi: - Bu gün də yetərincə dərdləşdik hə? Söz verdim axı, gələcəm. əmin ol gələcəm. Ağlamaqdan ağrıyan başını əli ilə tutub, qəbirlərin arası ilə getməyə başladı. Qəbirstanlığın ən ucqar küncündə olan ağ baş daşı isə üstünə sadəcə ad və soyad yazılması ilə diqqəti çəkirdi: NİLAY MİRZƏZADƏ....
Ceyhun Nilayın gözlərinə baxaraq danışmasını gözləyirdi. Nilay isə onun gözlərinə baxaraq inadına susurdu sanki. Sonunda bundan bezən Ceyhun yarı kinayəli ifadə ilə dedi: - Bəlkə danışasan? Nilay sanki heç nə bilmirmiş kimi təəccüblə: - Nəyi? - Həyat hekayəni. Amma bu