isbat edirdi sanki. Bir addım daha atıb, kürəyini divara söykədi. Üstündəki qan ləkəsinə baxıb, yenə hıçqıraraq ağlamağa başladı. “ Xanım, xilas edə bilmədik. Gəldiyində çoxdan keçinmişdi” - Yooox! Elə deyil! Ola bilməz! Gənc qız az öncə eşitdiklərinin beynində əks-səda verməsindən qurtulmaq üçün əlləri ilə qulaqlarını tutub, var gücü ilə qışqırırdı. Nə qədər etiraz etsə də, onun öldüyünü bura gəlməmişdən əvvəl də bilirdi. Amma qəbul etmək istəmirdi həyatındakı tək insanı itirdiyini. Hər şey elə bu səhər o qədər gözəl idi ki. Səhər yenə oyanmaq istəmədiyi üçün, su tökmüşdü üstünə. Bilsəydi bütün gün yatmasına icazə verərdi, hətda heç evdən çıxmağa qoymazdı. Söykəndiyi divardan ayrılıb, ağır addımlarla çıxışa doğru irəlilədi. Artıq gözündən yaş belə axmırdı. O qədər ifadəsizləşmişdi ki, baxışları bir ölüdən fərqsiz idi. Xəstəxanadan çıxıb, gecənin qaranlığında özünü küçəyə atdı. Kirayə qaldıqları kiçik evə belə getmək istəmirdi bu an. Bir parka girib, oturacağa əyləşdi. Gecə olduğundan ətrafda heç kim yox idi, sadəcə uzaqdan sərxoşların səsləri gəlirdi. Biraz keçməmiş birinin qolunu tutduğunu hiss etdi. Başını qaldırdıqda üzündə sırtıq bir təbəssüm olan yekə qarınlı bir kişi irişə-irişə deyirdi: - Burda niyə tək oturmusan? bəlkəm gedək biraz kef eliyək? Qız qolunu çəkmək istəsə də, niyə burda tək oturduğu ağlına gəlib ayağa qalxdı. Qolundan tutub, nə isə çərənləyən yekə qarınlı kişinin arxasıyca gedərkən, gözlərindən yaş süzülməyə davam edirdi...

***

- Nə?! Bu nə axmaq səbəbdi?! Sevdiyin adam öldüyü gün başqasının yatağına... bu..bu... Nilay gülümsəyərək, ayağa qalxıb təlaşla dolanan Ceyhuna baxıb sakit səslə dedi: - Neçə yaşın var Ceyhun? Ceyhun bu yersiz sualdan xoşu gəlmədiyini bildirən bir ifadə ilə dedi: - 28 - Ali təhsilin var? - əlbətdə. Nə dəxli var? Nilay ayağa qalxıb, Ceyhuna yaxınlaşaraq: - 28 yaşında, ali təhsil, ətrafında dostlar, yaxşı iş və hətda ailən ola-ola bunu demək asandı hə? 18 il böyük bir evdə, tək dərdi pul olan insanlarla yaşayan,