lakin təmiz idi. Hər yerdə səliqə hiss olunurdu. Ceyhun bu qədər varlı bir qadının, niyə belə köhnə evdə qaldığını düşünərkən, onu düşüncələrindən qadının əlindəki sini də çaylarla gəlməsi ayırdı.
Qadın stul çəkib, Ceyhunun qarşısında oturub, gülümsəyərək dedi:
- Başlayaq?
Ceyhun cəld səsyazanı masanın üstünə qoyub, düyməsini basaraq:
- Başlayaq. İlk: adınız, soy adınız?
- Nilay Mirzəzadə.
- Nilay xanım sizin ilk sənətiniz nədir?
- Fahişə.
Ceyhun qeyri-iradi cəld səsyazanı dayandırdı. Nilay isə üzündəki eyni təbəssümlə ona baxırdı..
Ceyhun Nilayın zarafat etdiyini düşünüb, zorla gülümsəyərək dedi: - Bu o qədər də gülməli zarafat deyildi Nilay xanım. Nilay zərif hərəkətlə fincanı əlinə alıb, çaydan bir qurtum içərək Ceyhuna gülümsəyərək baxıb dedi: - Düzdü, o qədər də gülməli zarafat olmazdı. Buna görə də zarafat deyil. Ceyhun kalyustukunu boşaldıb, ciddi bir şəkildə dedi: - Nilay xanım siz mənimlə məzələnirsiz? - Heç də belə. - Bəs niyə məndən böyük bir şirkətin sahibəsinin əvvəllər... yəni sizin şey olduğunuza inanmağımı gözləyirsiniz? Nilay qolu ilə masaya dirsəklənib, Ceyhuna məsum bir ifadə ilə baxaraq: - Niyə inana bilmirsiz ki? Yəni əvvəllər bir fahişə olmuşam deyə, indi bir şirkət sahibi ola bilmərəm? Ceyhun əli ilə alnını ovuşdurub: - Xahiş edirəm bunu belə açıq deməyin. Nəysə, mən sabah gəlsəm daha yaxşı olar- deyib, səsyazanını çantasına qoyub, ayağa qalxaraq Nilayı gözləmədən evdən çıxdı.
Yol boyunca bunun gərçək olub-olmadığını düşünürdü. “ o qədər məsum görünürdü ki. Yəni o... Axı elə qadınlar başqa cür olur. bəlkə də mənimlə əylənirdi, ya da içkili idi. Narkotikdən istifadə etmiş belə ola bilər. Başqa cür ola bilməz axı” Fikirlərindən ayıldıqda az qala düşəcəyi dayanacağı keçəcəkdi. Yenə bir-birinə az qala yapışan insanların arasından keçib, avtobusdan endi. Köhnə 9 mərtəbəli binaya girib, öz evinə qalxdı. Hər zaman ki adəti ilə qapını döymək istəsə də, acı-acı gülümsəyib öz açarı ilə açdı. - Gəldin? Ceyhun eşitdiyi səsdən