n diksinib, təəccüblə çiynini çəkərək qonaq otağına keçdi. Gözlədiyinin əksinə masa da heç kağız yox idi. Sonunda səsin mətbəxdən gəldiyini anlayıb, ora getdi. Elnarə qaz sobasının üstündəki yeməyi qarışdırırdı. - Sən işdən qovdular? - Yox. Bu hardan ağlına gəldi Ceyhun qapının kirişinə söykənib, qallarını sinəsinə çarpazlayaraq: - Yəni 3 il ərzində ilk dəfədi səni mətbəxdə görürəm. Bunun səbəbinin ya yadplanetlilərin işğalı ya da işdən qovulman ola biləcəyini düşünürdüm. Elnarə yüngülcə gülümsəyib, sakit səslə dedi: - Bu sadəcə şorbadı. - İsti, sulu və yağla bişən bir yeməkdirsə bu gün ziyafət var deməli...
Yemək vaxtı Ceyhun qaşığı o qədər də dadlı olmayan şorbanın içində gəzdirib, bu gün olanları düşünürdü. Bunları kiməsə danışmalı olduğunu düşünüb, Elnarəyə tərəf baxdıqda onun bir əlindəki kağızları oxuyarkən digər əli ilə yeməyini yeməyə çalışdığını görüb gülümsədi. əgər Elnarə kağızları əlinə almışsa, onunla danışmağa çalışmağa belə dəyməzdi. Bunu 3 ildə öyrənmişdi. Yeməyini bitirib, qabları mətbəxə apararaq yatmağa getdi...SƏHƏR: Nilay aynanın qarşısına keçib, son dəfə özünə baxdı.(müəllif: Cəmilə Məmmədli) Qara kostyumda olduqca zərif görsənirdi. Topladığı saçlarını əli ilə sığallayıb, çantasına əlinə alaraq qapıya tərəf getdi. Dəstək tutub qapını açdığı anda, qarşısında gördü Ceyhunu. Onun yarı-təlaşlı halından bəlli idi burda dayandığı. Böyük ehtimalla qapını döyməyə cəsarət toplayırdı. Nilay zərifliklə gülümsəyib dedi: - Yenə vaxtından tez gəlmisiz. Amma istəsəniz içəri keçə bilərsiz. Ceyhun tək kəlimə etmədən, içəri keçən Nilayın arxasınca getdi. Dünənki yerinə oturub, gözlərini Nilaya dikdi. Cəsarətini toplayıb asta bir sələ dedi: - Bağışlayın Nilay xanım, əgər işiniz varsa sonra da gələ bilərəm. Nilay onun qarşısında oturub, çiynini çəkərək: - Müdir mənəm, istədiyim vaxt gedə bilərəm. - Elə isə mənə başdan danışın. Yəni necə elə olduğunuzu... - Fahişə. Ceyhun güclə udqunub: - Bəli, ondan. - əslində bütün bunların səbəbkarı məni zorlayan insandı