n gulumsemeye calisan qadina baxib, picilti ile sorusdu: - Yene cesaret ede bilmedin? Esmer qadin aglamamaq ucun dodaqlarini ceyneyib, "yox" menasinda basini yelledi. - Niye demirsen axi?

Qadin gozlerini qaranliga dikib, picildadi: - Ne deyim? Senin ananam deyim? Desem anlayacaq? Onun ucun men sadece "yene sen"em. Meni her gorduyunde bunu deyir. Bilirem, o mene nifret edir. Amma ele cox oxsayirki... Biraz ariqlayib, yemeyini yaxsi vermirler, eyninde ise menim aldigim paltarlar yox idi. O axmaq baxici goturub yeqin. Bu gun bir defe gulumsedi. Gulende gozleri kicilir, cox gozel olur. - De ona. - Amma cox danismadi. - Bu defe de. - Ancaq resim cekdi. Coxlu-coxlu kepenekler... - De. Esmer qadın ani hərəkətlə eynəkliyə tərəf çevrilib qışqırmağa başladı: - Nə deyim?! Nə?! Men senin ananam, amma bir fahişəyəm deyim?! Seni bura atılmana, o axmaqların əlinə düşmənə mən icazə verdim deyim?! Sen bu qədər saf ikən, mən boğazıma kimi zibilliyin içindəyəm deyim?! Bilmirsən! Öz qızına toxunmamaq, onu qucaqlamamaq nədir! Qorxuram, onu belə kirlətməkdən qorxuram! O elə safdı ki... Onu kirlətməkdən qorxuram. Men onun anası olmaqdan qorxuram... Qorxuram
Şəhvət və ehtiras remzi sayılan qırmızı... qarşısına çıxan hər şeyi kül edən alovun rəngi qırmızı... Qanın, muharibənin rəngi olan qırmızı... Ölüm rəngi qırmızı...

Ölüm rəngi qırmızı – bu an Nilayın üzərindəki paltar bu rəngdə idi. Aynanın qarşısın da öz ehtişamlı paltarına bir daha baxıb, qırmızı dodaq boyasını dodaqlarına çəkməyə başladı. Dodaq boyasını dəfələrlə dodaqlarına çəkib, kamodun üstünə atdı. Yenə göz yaşları sözünə baxmırdı. Saatlardır üstündə işlədiyi makiajını hər damla özü ilə bərabər çəkirdi yanaqlarına. Bu belə üzündəki gözəlliyi silə bilmirdi. Bəli, hər şeyi və hər halı ilə gözəl bir qadın idi aynadan ona baxan. əslində ona ac qurd kimi baxan kişilərə haqq vermək olardı. Ağlına gələn bu fikirlə gülümsədi. Gozel və biçimli bir bədəni vardı. Məsum görünən üzü və hər zaman soyuq bir parıltı ilə baxan gözləri