y yenə diqqət çəkirdi. əlində şampan şərabı dolu qədəh ilə ona tərəf gələn adamın üzünə işvəli bir təbəssümlə baxırdı. Hər yerdə yanan şamlar, böyük çarpayı bu gecənin xüsusi olacağını isbatlayırdı... Nilay ona uzadılan qədəhi əlinə alıb, gülümsəyərək: - Hər şey çox gözəldi sevgilim. – deyib, əli ilə adamın yanağını oxsadı. Namiq bəy yanağını oxşayan əli tutub, dodaqlarına apardı. Kiçik öpüşlər qondurub, Nilayın belindən tutaraq özünə tərəf cəkdi. Boynunu öpməyə başlayıb, digər əlini belindən aşağılarda gəzdirdi. Nilayın üzündə bayaqkı təbəssümdən iz belə qalmamışdı. Adam üzünü onun sinəsinə gömüb, əhtirasla onu öpərkən, o sadəcə bu anın tez bitməsini arzulayıb, dözməyə çalışırdı. Adam əlini arxadan paltarın qıfıllıcasına (fr- fermuar) aparıb, yavaşca çəkməyə başlayanda isə Nilayın səbri tükəndi. Xatirələri beyninə hücum çəkmişdi yenə. Həmin gün... Ağlayıb çırğındığı o gün... paltarını parçalayan o adam. Yenə eyni hadisə, fərqli çəkildə... Bu səfər könüllü... - Rədd ol! Nilay sərt şəkildə itələdiyi üçün yerə yixilan o adama nifrətlə baxırdı. Namiq bəy təəccübdən qurtulub ayağa qalxaraq: - Nə oldu sevgilim? Nə xouna gəlmədi? – deyib, əsəbi görünən Nilayın saçlarını sığallamağa başladı. Nilay onun əlini itələyib, özünü cilovlamağa çaışaraq sakit şəkildə dedi: - Mən istəmirəm. Bəlkə sonra. - Nə sonra? Sənin nazınla çox oynadım deyəsən, gəl bura! Bayaqdan sevgi dolu gözlə baxan, indi isə Nilayı zorla yatağa atan bu adamın əsl üzü indi görünürdü. Pencəyini çıxarıb, yerə atdıqdan sonra, çarpayıdan qalxmağa çalışan Nilayın üstünə atılaraq əllərini tutdu. Bayaqki kimi onun boynunu öpməyə davam edirdi daha sərt şəkildə. - Rədd ol üstümdən! Nilay qışqırmağın fayda vermədiyini bilib, çırğınaraq onu üstündən atmağa çalışdı. Qollarını onun əlindən qurtarıb, bütün gücü ilə Namiq bəyi itələdi...

*****

Ceyhun özü də necə gəldiyini bilmədiyi evin qapısının ağzında gözləyirdi. Kürəyini qapıya söykəyib, gözlərini qarşısındakı qapıya dikib düşünürdü: “ axı nə? Nə var onda