nəticəsində insan beyninin standartdan fərqli işləməsidi. Yəni sözlərin məcazi mənasın anlamamaq, kəlimələrin yalnız hərfi mənada başa düşmək, insanlarla ünsiyyət qurma bacarığının itirilməsi, təkrarlanan davranışlar kimi simptomları var . Bir çox dahinin autizm xəstəsi olduğu düşünülür. Keçmişdə autizm xəstələrinə qarşı kobud münasibət olduğundan, autizmli insanlar cəmiyyətdən kənarlaşdırırdı, lakin dövrümüzdə autizmli insanların bir çoxu cəmiyyətə qazandırılır. - Bunu bilirik. Həkim eynəyini çıxarıb, qarşısındakı cütlüyə diqqətlə baxaraq qəti səslə dedi: - Baxın onu övladlıq götürmək istəməyiniz yaxşı haldı, lakin bu böyük məsulliyətdi. Buna əminsiniz? Qadın arxaya çevrilib, oturacağa oyurub əlindəki dəftərə rəsm çəkən uşağa gülümsəyərək baxıb dedi: - Hə, çünki o mənim qızımdı..
Günahsız insan yoxdur, hər birimiz oğurluqda günahlandırılan qatilik sadəcə...

- Hər kəsin xoşbəxt olmağa haqqı var... Nilay tavandakı aynadan özünə baxıb, gülümsəyərək pıçıldayırdı bu sözləri. Ayağa qalxıb boy aynasında özünə baxdı. Bu dəfə qara geyinmişdi. Özünə gülümsəyərək baxıb, qapıya yönəldi. Artıq dəqiqələr sonra yenə çatmışdı o soyuq məzarlığa. Qəbir daşını asanca tapıb, ona qazınan adı əli ilə sığalladı. Anında yaranan kölgəni hiss edib, üzünü çevirmədən dedi: - Bunu görəndə heç qorxmursan? - Yox, bir ölüdən qorxmalıyam? - Mən qorxuram amma. Bir qəbir daşına yazılan adı daşıyıram. Arxadan zəif bir gülüş eşdildi. Nilay çiyninə toxunan əli hiss edib, sakitcə arxaya döndü. Qarşısındakı qadın əlində tutduğu ona taxıb, gülümsəyərək dedi: - Bunlarsız sənə çətin olmur ki Nilay? - Yox. Amma sənin üçün çətin deyilki? - Lamiyə olmaq qədər çətin deyildi... Eyni paltara, eyni bədənə və az qala eyni üzə sahib olan 2 qadın. Fərqləri yalnız gözlərindəki baxışları və ruhları olan bir qadın qarşı-qarşıya idi. Nilay gözündəki eynəyi əli ilə düzəldib, kiçik bir qəhqəhə ataraq dedi: - hələ də anlamayıblar. Heç kəs. Axmaq insanlar başa düşmürlər. Kişiləri anlamaq olar, onsuzda beyinləri