aynadan axan göz yaşlarını seyr edib, acı-acı gülümsəyirdi.

Ceyhun iş yerinə gedib, öz masasına əyləşdi. Kompüteri açıb, axtarış yerinə “nilay mirzəzadə” yazaraq, onun haqqında internetdən nə isə öyrənməyə çalışdı. Hamsısı onun bildiyi şeylər idi. Hər məqalədə adı “yeni “BUTA” şirkətinin prezdenti olaraq gedirdi. Bunlardan bezib, kompüteri bağlamaq istəsə də, bir şəkili açıb baxmağa. Qeyri-iradi fotonu böyüdüb, baxışlarını Nilayın gözlərinə, dodaqlarına kilidlədi. - Oyda. Nə gəşəngdi eee. Ceyhun diksinib başını çevirdikdə Rasimin onun başının üstündən ekrana baxdığını gördü. əsəblərin güclə cilovlayıb, dedi: - Neynirsən Rasim? - Baxıramda. Sənə olar, mənə yox, - Hə. Rasim mənalı-mənalı göz vurub: - Niyə? Yoxsa aranızda nəsə var? Ceyhun üz-gözünü turşudub: - Danışığını bil, mən evliyəm. Rasim onun çiyninə yüngülcə vurub: - Evlisənsə nolub? Kişiyə palojnudu belə şeylər. Cavansan, kef elə.- deyib, öz masasına əyləşdi. Ceyhun Rasimin arxasıyca baxıb, kinayə ilə gülümsədi...

Bu gün işləri çox olduğundan, ancaq gecə gələ bilmişdi evə.(müəllif: Cəmilə Məmmədli) Qapını öz açarı ilə açıb, işıqların sönülü olmasından yatdığını təxmin edərək yataq otağına keçdi. Düşündüyü kimi Elnarə yatmışdı. Ceyhun işığı yandırıb, ona baxdı. Elnarə o qədər də cəlbedici olmasa da, bu an yataqda olduqca gözəl görünürdü. Ceyhun gülümsəyərək, yatağın kənarına oturdu. əli ilə Elnarənin yanağını oxşayıb, yavaşca əlini onun boynuna və azacıq açıq qalmış sinəsinə sürüşdürdü. Öpmək üçün ona yaxınlaşırdı ki, Elnarə yarı-yuxulu halda əlini itələdi. Ceyhun acı-acı gülümsəyib, ayağa qalxdı. Işiği söndürüb otaqdan çıxdı. Çox keçmədən çöl qapının zərblə örtülməsi səsi eşidildi...

Nilay qapının döyülməsinə oyanıb, ayağa qalxdı. Xalatını tələsik geyinib, qapını açdıqda, həyəcanlı olduğu hiss edilən Ceyhunla qarşılaşdı. Bir adım geriyə atıb, göz ucu divar saatına baxdı. Saat 1-in yarısı idi. Üzünə gülümsəmə yerləşdirib dedi: - Buyrun Ceyhun bəy? Ceyhun güclə udqunub, gözlərini ondan qaçıraraq