tebessümü Ceyhunu valeh etmişdi sanki. Qadın zerf bir hereketle oturacağa eyleşib, şirketi ve meqsedleri haqqında qısa bir açıqlama verdi. Ceyhun ne qeder çalışsa da, en axırıncı sırada oturduğundan ve zalda uğultu olduğundan qadının ince sesini tam eşide bilmedi. Onsuzda qısa süren konfrans boyunca tek bir sual bele vere bilmemişdi. Onu qabaqlayan kanalların, meşhur qezetlerin müxbirlerinin klassik sualları ve bu suallara verilen klassik cavablar ise onu heç de qane etmemişdi. Konfransın bitdiyi elan edildikde, esebilikle defterceni örtüb zaldan çıxdı.
Eve çatdıqda qapını astaca döydü. Açılmadığını görüb, açarları ile özü açdı. Qonaq otağına keçdikde, gözlediyi kimi masanın üstünde yığılıb qalmış kağızlar ve bu kağızlarla elleşen qadını gördü. Qaşlarını çatıb, sakit bir sesle dedi:
- Elnare men qapını döydüm.
Elnare gözlerini elinde tutduğu kağızdan çekmeyerek dedi:
- Özünün açarı var, niye her defesinde qapını döyürsen?
Ceyhun kinayeli bir tebessümle:
- Subay vaxtı da qapını özüm açırdım. Evlendikden sonra her defe döyürem ki, birden açan olar.
Elnare boyanmış sarı saçlarını gözünün önünden çekib, Ceyhuna vecsiz nezerlerle baxaraq dedi:
- Çay isteyirsen?
- Demlemisen?
- Vaxtım olmayıb.
Ceyhun:
- Onda qaynar su termosda, paket çay ise hemişeki yerindedir he?- deyib, cavab gözlemeden metbexe keçdi.
Öyreşmişdi artıq buna. (müellif: Cemile Memmedli) Ailesinin tekidi ile özü kimi ali savadlı bir jurnalistle evlenmişdi. Lakin Elnarenin tek bildiyi karyerası idi. 3 illik evlilikleri boyunca heç bir saat söhbet ede bilmemişdiler. Ceyhun elindeki iri fincandan paketi çıxarıb, kenara qoyaraq soyuducuya söykenib dadını heç sevmediyi çayı içmeye başladı. Gözlerini boşluğa dikib, bu gün olanları fikirleşerken, o qadının tebessümü xeyalında canlandı. Qeyri-iradı o da gülümserken, telefonun zengine diksindi. Fincanı metbexdeki kiçik masanın üstüne qoyub, telefonuna cavab verdi:
- Alo
- Alo, Ceyhun sensen?
- Yox, Gülbadam. Menim telefonuma zeng

<< 1 [2] 3 4 ... 81 >>