ürkek görünmesi idi. Ceyhun özünü toplayıb, teeccüble soruşdu: - Harasa gedirsen? Elnare az önce fikrini deyişdirdiyinden, ne deyeceyini bilmeyib kekeledi: - Yox...yeni eslinde he..bilmirem. unut getsin. Ceyhun onun bu telaşlı halına gülümseyib dedi: - Belke bir qerara gelesen? Elnare başını aşağı salıb: - Bu axşam bir restoranda şam yemeyi yeyerik deye düşünmüşdüm... - Bun evvelceden mene deseydin - Zeng etdim, defelerle. Ceyhun tez cibinden telefonunu çıxardı. Heqiqeten de Elnareden 13 cavabsız zeng gelmişdi. Peşmanmış kimi Elnareye baxıb: - Bağışla. “sessiz”den çıxarmağı unutmuşam. Istesen indi de gede bilerik? Elnare zorla gülümseyib: - Artıq gecdi- deyerek asta addımlarla yataq otağına keçdi.
Ceyhun qapının ağzında dayanıb, nezerlerini boşluğa dikmişdi. Bu gün, dünen olanları ağlına getirdikce qaşları düyünlenirdi. Yumruğunu sıxıb: - Mene ne olub? Ne edirem axı men?- deye pıçıldayıb, qetiyyetli addımlarla yataq otağına keçdi. Aynanın qarşısında makiajını silmeye çalışan Elnareni qolundan tutub, özüne çekerek öpmeye başladı. ellerini onun ince bedeninde dolaşdırarken, beyninde tek bir cümle vardı “men evliyem!”
Ceyhun seher işe gelib, öz masasına keçdi.
Ceyhun seher işe gelib, öz masasına keçdi.(müellif: Cemile Memmedli) Kompüteri açıb, ekrana boş-boş baxırdı sadece. Sonunda düşünmekden bezib, meqaleni yazmaq üçün proqramı açdı. başlığa “ “BUTA” şirketinin qadın prezdenti” yazsa da, elini saxlayıb ekrana boş-boş baxmağa davam etdi. Ne yaza bilerdi ki? Nilay haqqında yalnız keçmişinin bir hissesini öyrenmişdi, onu ise esla yaza bilmezdi. elleri ile başını tutub ofuldadı: - Men ne yazacam axı? - Nece yeni ne? Atasının mirasından qurup da şirketi. Ceyhun celd başını çevirib Başının üstünde dayanan Rasime baxdı. Eşitdiklerinden bir şey anlamayıb, soruşdu: - Ne? Kim atasının pullarına qurub?

Ceyhun qapını döyüb, azacıq gözledi. Nilay qapını açıb, yene o zerif gülümsemesi ile ona baxırdı. O içeri keçib, her zamanki yerine oturduqda, Ceyhun da içeri keçdi.

<< 1 ... 11 12 [13] 14 15 ... 81 >>