etmemisen sen?
- Dedim birden başqası götürer da.
Ceyhun “ bu da bizim ali savadlı redaktorumuz. Qohumun oldu, beledi da”- deye düşünüb, dedi:
- Menem Rasim. De sözünü.
- Ceyhun müdür sene bir intervi tapşırıb.
Ceyhun yüngülce gülümseyib:
- Müsahibe demek istedin deyesen ve o intervyu olmalıdır mence.
- He, ele ondan.
- Yaxşı, harada ve kiminle?
- O yeni şirket var ee, onun prezidenti ile, evinde.
- Hansı şirket?
- O Butanı deyiremdee. Arvadın adı yadımdan çıxıb.
- Xanımın Rasim, xanımın.
- Ele ondan. Adresi mesajla gönderecem.
- Rasim adı...
Ceyhun sözünü bitirmemiş, elaqe kesildi. Bir az sonra mesaj geldi. Ceyhun, mesajı açıb, adresi oxuduqdan sonra sevincle gülümsedi. indi istediyi sualları vere bilecekdi. Celd yataq otağına keçib, paltarını deyişdi. Lazım olan aparatları, defterceleri kiçik el çantasına yerleşdirib, qapıya teref getdi. elini desteye aparıb, içeri seslendi:
- Men müsahibe götürmeye gedirem.
Bir cavab eşitmeyib, çöle çıxaraq qapını sertce örtdü.
Artıq getmek istediyi yere çatdığından, avtobusu dayandırım, çetinlikle de olsa endi.
Qarşısındakı binaya teeccüble baxıb, mesajdakı adresi bir daha oxudu. Gözlediyinin tam eksine köhne bir bina idi qarşısındakı. Teeccüble çiynini çekib, binaya girerek pillekenlerle 4-cü mertebeye qalxdı. Qarşısındakı qapını astaca doyub, heyecanla açılmasını gözledi. Qapı açıldıqda 2 saat evvelki zerif qadını görmeyi ümid ederken, qarşısındakı adi ev geyiminde, saçları dağınıq bir qadın dayanmışdı. Lakin eyni qadın idi.
Ceyhun gözlerini qaçırıb:
- Bağışlayın men müsahibe üçün gelmişdim, “*****” qezetinden.
Qadın teeccüble ona baxıb, dedi:
- Amma müsahibe sabah saat 1-de olmalı idi.
Ceyhun üreyinde “ sen ölmeli adamsan Rasim” –deye düşünüb, gülümseyerek:
- Bağışlayın, men sabah gelerem- deyib getmek isteyirdi ki, qadın onu dayandırdı.
- Eyib etmez, bu gün olsun.
Artıq 10 deqiqe idi ki Ceyhun qonaq otağındakı masaya eyleşib, eve baxırdı. Evdeki bütün eşyalar köhne,

<< 1 2 [3] 4 5 ... 81 >>