bilmirdi. Çünki beyninde durmadan o adamın hemin gece dediyi cümle seslenirdi: - Meni niye getirdin bura? Bilirsen axı, menim bakirelerden xoşum gelir...

Ceyhun evin qapısına söykenib, düşünürdü.(müellif: Cemile Memmedli) Neçe gündür eyni şeyleri tekrarlayırdı. Evinden Nilayın yanına gedir ve Nilay bir növ onu qovduğuna göre geriye, evine qayıdır. Ceyhun çevrilib, elini desteye atdıqda ağlına gelen bir fikirle gülümsedi. “tülkünün dönüb-dolaşıb geleceyi yer... Bezen evli olduğumu unuduram. Nilay haqlıdı. O niye hemişe haqlı olmalıdı axı? Onun yanında özümü uşaq hesab edirem. Her defesinde, her defesinde yeni bir şey öyrenirem. Bilmediyim, görmediyim, ya da sadece görmek istemediyim yeni bir şey.”- Ceyhun bu düşüncelerle içeri keçib, qapını bağladı. Derinden nefes alıb, asta addımlarla yataq otağına keçdi. Qarşısında ağır bir iç vardı-incitdiyi Elnareden üzr istemek...
3 GÜN SONRA: Elnare telaşla hazırlanan Ceyhuna baxıb gülümsedi. O qeder telesirdi ki, kalyustukunu bele bağlaya bilmirdi. Elnare onun heqiqeten çetinlik çekdiyini görüb, Ceyhuna yaxınlaşdı. Çiyninden tutub, özüne teref çekerek ellerini aşağı çekib, kalyustukunu özü bağlamağa başladı. Içinden onun bacarıqsızlığına gülüb, zeif sesle soruşdu: - Hara telesirsen bele? Ele bil ilk defedi bağlayırsan... Ceyhundan cavab gelmediyini görüb, başını qaldıraraq gözlerini ona dikdi: Gözlerini ondan qaçıran Ceyhun, sakitce dedi: - Bir şirketin teşkil etdiyi bankete. Bu haqda meqale yazmalıyam... - Hanı şirket? Ceyhun: - BUTA- deyib, Elnarenin elinin boşalmasından istifade ederek geri çekilib elave etdi: - Redaksiyadan mecbur elediler. Ceyhun Elnarenin donub qalmasına fikir vermeden celd evden çıxdı. Çöl qapısını örtüb, bayaq sona kimi sıxdığı kalyustukunu boşaltdı. Yalan demişdi. O işi başqasına vermişdiler, amma o Nilay haqqında yazacağı meqaleni behane ederek özü getmek istemişdi. Çünki...
Ceyhun banketin keçirileceyi restoranın qapısı ağzında dayanıb, son defe saçlarını hamarladı. Qapının ağzındakı

<< 1 ... 19 20 [21] 22 23 ... 81 >>