çekibler, amma narahat olma, men tapşırdımki silsinler. Amma bu heç ne demek deyil, belkem işleri olub. Elnare donuq nezerlerini Nazileden ayırıb, yene kağızlara baxaraq pıçıldadı: - Elbetde. Yeqin işleri varmış. - Eliş menden meslehet, bu işi bele qoyma. Ele varlı arvadları bilirsen, cavan oğlan axtarırlar özlerine. get danış lap onunla, boş bilmesin erini. Elnare Nazileye baxmadan elini yelleyib: - Besdi. Boş şeylerdi, Ceyhun ele şey etmez. Sen de işinle meşğul ol.- deyib, Nazilenin başını yelleyerek öz yerine keçdiyi anda gözlerini boşluğa dikdi.
Ceyhun divanda oturub, elleri ile başını tutaraq düşünürdü ”men neyledim axı? Orda, hamının içinde. Of!” - Çay isteyirsen? Ceyhun başını qaldırıb, elinde sini, uzun donuna göre çetinlikle yeriyen Nilaya baxdı. Onun uzatdığı çayı alıb, gülümseyerek dedi: - Bu paltarda yerimek çetin deyil? Nilay gülümseyerek: - Çetindi. Amma men başqalarının yanında soyunmağa öyreşsem de, sen buna öyreşmemisen. Ceyhun çayı gücle udub, celd üzünü çevirdi. Nilayın ona güldüyünü hiss etse de, söhbeti deyişmek üçün, ona baxmadan dedi: - Niye ordan getmek istedin? - Çünki köhne “müşteri”lerimi gördüm. Ceyhun celd çevrilib, Nilaya teeccüble baxaraq dedi: - Ne? Axı oradakıların hamısı meşhur insanlar idi. Ele yerlerde ne işleri ola biler? Nilay mesum nezerlerini Ceyhuna dikib, gülümseyerek dedi: - Sadece bir işi.- Ceyhunun hele de ona inanmırmış kimi baxdığını görüb davam etdi: - Kasıbı-varlısı, qocası-cavanı heç ferq etmir. Senin bilmediyin çox şey var. Adını da jurnalist qoymusan. Ceyhun Nilayın iyneli sözlerinden sıxılıb, getmek üçün ayağa qalxdı. Nilayın onu dayandıracağını gözlese de, sakitce çayını içdiyini görüb, pert şekilde qapıya teref getdi. Elini desteye atdığı anda, qapının döyüldüyünü görüb duruxdu. O hele de qapının ağzında durarken, Nilay yerinden qalxıb onun yanına gelerek dedi: - Kimdir? - Bağışlayın Nilay xanım, Elnare Şerifova. Jurnalistem. Nilay elini atıb, qapını açmaq istedikde Ceyhun celd bileyinden tutub onu saxladı.

<< 1 ... 22 23 [24] 25 26 ... 81 >>