asırdı. Neçe defe onunla görüşe bilmek üçün döyülmüşem unutmuşam. Her şey çox gözel idi. Amma o hemişe menim onu sevmediyimi deyirdi. Ne qeder “sevirem” desem de inanmırdı. Bir gün sevgimi isbat etmeyimi istedi. Sonra yene...yene...yene... ve bir gün sadece yox oldu. Ele bil heç var olmamışdı. Meleyke sözünü kesib, kederli gözlerle qızların üzüne baxdı. Qeherini gücle udub, pıçıldadı: - Sevdiyin adamın olmaq günahdı? Men sadece onu sevdiyimi isbat etmek istemişdim. Tekce onun olaraq isbat etmek istemişdim... Qızlar Meleykeni teselli etmeye çalışmaq üçün ona teref gelmek istedikde, arxalarından gelen qehqeheni eşidib donub qaldılar. Eynekli hele de gülerek addımlayıb, ona teeccüble baxan qızları iteleyerek Meleykeye yaxınlaşdı. Gülmeyini gücle saxlayıb, onun çenesinden tutub qaldıraraq gözlerine baxdı: - Sefeh! Her qadının sevdiyinin olmaq istemeye haqqı var amma sevdiyi kişinin ve her şeyi olan kişi olmur. Ele olsaydı, bizden çox “kişi” gören olmazdı he?- dedi. Aramsız qehqeheleri kiçik otaqda eks-seda vermeye davam edirdi...”
Nilay onu saran xatirelerden ayılıb, gözünü açdı. Çarpayıda uzandığının ferqine varıb, gülümsedi. Elini alnına qoyub: - Menden çox “kişi” gören olmazdı yeqin. 10 ilde heç görmesem de- deye pıçıldayıb, acı-acı gülümsedi... *** Ceyhun son cesaretini toplayıb, qapını açdı. Qonaq otağına keçib, her zaman ki, kimi masa da senedlerle elleşen Elnareye baxdı. O sakit görünse de, Ceyhunu soyuq terler basmışdı. Köyneyinin bir düymesini açıb, derinden udqunaraq ona teref bir addım atdı. elinden geldiyi qeder sakit sesle dedi: - Elnare... Elnare başını qaldırıb Ceyhuna baxdı. Gözlerini celd elindeki senede dikib olduqca sakit, hetda şen sesle dedi: - Bu gün tez gelmisen. İşlerin tez bitib yeqin. sevindim... Ceyhun onun bele sakit davranmasına teeccüblense de, “ ne gözleyirdin ki? Elnare heç o qadının yanına getdiyini deyer? Axmaq olma”- deye düşünüb, rahatlamış bir tebessümle dedi: - He, bu gün tez bitdi. Men yemek yedim, gedim uzanım. Ceyhun

<< 1 ... 26 27 [28] 29 30 ... 81 >>