fırlanırdı sanki. Yavaşca yere çöküb, “mene ne oldu?” – deye pıçıldadı..
Ceyhun qaranlıq ve boş küçede addımlayırdı. Ne edeceyini, ne etdiyini derk etmeye çalışırdı. Yolun kenarındakı kiçik dükana girib siqaret ve alışqan aldı. Dükandan çıxıb, sekiye oturaraq eline bir siqaret aldı. Yandırdığı siqaretden derin bir qullab aldığı anda, gözlerini acışdıran tüstü ile beraber öskürmeye başladı. Siqaret paketini ovcunun içinde büzüşdürüb, kenara atdıqdan sonra köyneyinin bir düymesini açdı. Göy üzüne baxıb, acı-acı gülümseyerek pıçıldadı: - Bunu bele bacarmıram... Beli, Ceyhun bacarmırdı. Heyatı boyunca eline içki, siqaret almayan, yalnız karyerası ile meşğul olan-yeni her zaman “doğru”nu eden bu adam bacarmırdı. Bir terefde onun heç yanından keçmediyi çirkabdan gelen qadın ve diger terefde onunla demek olar ki, eyni olan bir qadın. “doğru” olan... Her zaman “doğru” olanı etmek lazımdır. Bes bu “doğru”ları kim teyin edir?
Ceyhun beynini mehv eden suallardan bezib ayağa qalxdı. Evine teref addımlamağa başladı. Binanın qabağına çatdıqda ayaq saxladı.
Elnare açılan çöl qapısının sesini eşitse de, Ceyhunun geldiyini bilib yerinden terpenmedi. Başgicellenmeleri az evvel dayanmışdı. İster-istemez qorxmuşdu. Ceyhuna bunu demek üçün yataq otağına keçmesini gözledi. Lakin deqiqeler keçse de otağın qapısı açılmırdı. Elnare dolmuş gözlerini yumub, yuxuya getmeye çalışdı... Seher olduqda çarpayının sağ terefinin pozulmamış olduğunu görüb, ağlından belke de Ceyhunun axşam eve gelmediyini keçirdi. Hazırlanıb qonaq otağına keçdik de, Ceyhunun divanda yatdığını gördü. Bir anlıq teeccüble ona baxdı. Yanına yaxınlaşıb, çiynine yüngülce toxunaraq oyatmağa çalışdı. Ceyhun gözlerini açıb, yarı-yuxulu ona baxdığını gördükde dedi: - Burda niye yatmısan? - Eee, gec gelmişdim, seni narahat etmek istemedim. Elnare Ceyhunun gözlerini qaçırmasından yalan dediyini anlayaraq, kinaye ile gülümseyib dedi: - Oyaq idim. Ceyhun Elnarenin kinayesini anlayaraq, divandan qalxdı. Axşam divanın küncüne

<< 1 ... 38 39 [40] 41 42 ... 81 >>