gordu. Qarsisindaki adami suzub, isvekar bir tebessumle dedi: - Elbetdeki is ucun Cahid bey..
Esla zeif birini incitme... Cunki guclu birinin intiqami ancaq seni mehv ederse, zeif birinin intiqami her kesi mehv eder-ozunu de... Nilay tavandaki aynaya baxib dusunurdu. Gozlediyi vaxt gelmisdi. Her seyin biteceyi vaxt gelmisdi. Son hemleler idi artiq... Nilay carpayidan qalxib asta addimlarla otaqdan cixdi. Penceyini ve cantasini asilqandan goturub, elini desteye atdi. Her hereketinden tereddut etdiyi hiss olunurdu. Desteyi ozune cekib, agir addimlarla evden cixdi. Pillelere atdigi her addimda dayanib nefesini derirdi. Her gun qalxib endiyi pilleler bele yorurdu onu sanki. Sonunda binadan cixib, ona qapini acan surucuye fikir vermeden avtomobile eylesdi. Gozlerini pencereden cole dikib, piciltiya benzer sesle: - Ora... - deye bildi sadece. Surucu avtomobili ise salib, hec ne sorusmadan surmeye basladi. O artiq ezberlemisdi gedecekleri yeri... Deqiqeler sonra Nilay xestexanaya benzer bu binanin dehlizlerinde ilerileyirdi. Topuqlu ayaqqabisinin cixardigi ses dehlizin soyuq, boyasi tokulen divarlarinda eks-seda verirdi. Nilay natemizlik hiss olunan otaqlaria goz ucu baxib, udqundu. Atdigi her addimda nefes almasi bele cetinlesirdi. Dehlizin sonundaki otaga catdiqda ayaq saxladi. Elini desteye aparmaga bele tereddut edirdi. Ozunu toplayib, titreyen eli ile desteyi tutdu. Ozune teref cekib, tez buraxsa da, qapi artiq acilmisdi. Qarsisindaki solgun rengli otaqda diqqeti ceken tek sey demir yataq idi ve kagizlara qara qelemle cekilen kepenek resimleri. Divarda bele kepeneklerin cizma-qarasi var idi. Esli kimi al-elvan olmasalar bele, bu kepenekler sanki bu an ucacaqdi. - Yene sen? Nilay ince sesi esidib, derinden nefes aldi. Iceri dogru bir nece addim atib, qapinin arxasinda qalan masaya teref baxdi. Masanin ustu kagizlar verengli qelemlerle dolu idi. Amma rengli qelemlerden hec istifade olunmadigi, acilmayan paketlerinden hiss olunurdu. Artiq balacalasib, bitmek uzre olan

<< 1 ... 58 59 [60] 61 62 ... 81 >>