başladı. Topuqlu ayaqqabının sesine benzeyen bu ses getdikce yaxınlaşırdı. Amma gelenin demek olarkı her addımda dayandığını anlamaq olurdu. Ceyhun marağına qalib gele bilmeyib, pillelerin başına teref gelib aşağı baxdı. Meheccerden tutub, yixilmamaq üçün gücle dayanan Nilayı görüb, celd aşağı endi. Bir qolunu boynuna ataraq, danışmadan onu yuxarı çıxarmağa başladı. Nilay 10 deqiqe idi ki susurdu. Dağınıq saçları, axmış makiajı ve ezilmiş paltarı ile başına pis bir şey geldiyi hiss olunurdu. - Ne olub? - O adamla görüşmeye getmişdim. - O bunu sene eledi? Nilay üzünü çevirib Ceyhuna baxdı. Qezebli olduğunu anladı, lakin onu maraqlandıran kime qezebli olduğu idi – Nilaya, yoxsa o adama... Nilay yene gözlerini boşluğa dikib, soyuq ses tonu ile: - İstedi. Meni yatağa atdı, qollarımı tutdu ve meni zorlamağa çalışdı. Yene... amma bilirsen ne oldu? Onu iteledim. Men onu iteledim ve o yere yıxıldı. Ele yerde serilib qaldı, ayağa bele qalxa bilmedi.- deyib. Birden qehqehe çekdi. İsterik gülüşü kiçik otaqda eks-seda vererken o gülmeye ve danışmağa davam edirdi: - Qalxa bilmedi... ha ha ha, qalxa bilmedi. Sadece iteledim! Amma o qalxa bilmedi. 15 il önce bes? Onda qalxa bilmeyen men idim... ha ha ha, amma o indi qalxa bilmedi... men 15 il sürünerken, o sadece qalxa bilmedi....
Oluler diyarindan gelmir ses, Yasayan oluler bil almir nefes Varligin deyersiz ise bu dunyada Qan axan damarini, iti nefsinle kes... Damla damla axan qirmizi qan... Olum qirmizisi... Her damlada qirmizidan cox qara vardi sanki... Her damla ince bilekden suzulub, qara gozlerde parilti yaradaraq axirdi sessizce. Her damlanin getdiyi yolu gozleri ile izleyirdi Nilay. Elinde tutdugu kicik flakon artiq dolmaq uzre idi, lakin o qani dayandirmagi dusunmurdu bele. Bu an ruhu bedeninden ayrilmis kimi soyuq ve bembeyaz olan uzu, seyriyen gozleri ve titreyen elleri ile qorxdugunu belli edirdi. Axan her damlani izleyirdi, her damlanin mutleq ve mutleq flakona dusduye emin olmamis gozunu cekmirdi. Sonuncu damla da

<< 1 ... 64 65 [66] 67 68 ... 81 >>