axan göz yaşlarını seyr edib, acı-acı gülümseyirdi.

Ceyhun iş yerine gedib, öz masasına eyleşdi. Kompüteri açıb, axtarış yerine “nilay mirzezade” yazaraq, onun haqqında internetden ne ise öyrenmeye çalışdı. Hamsısı onun bildiyi şeyler idi. Her meqalede adı “yeni “BUTA” şirketinin prezdenti olaraq gedirdi. Bunlardan bezib, kompüteri bağlamaq istese de, bir şekili açıb baxmağa. Qeyri-iradi fotonu böyüdüb, baxışlarını Nilayın gözlerine, dodaqlarına kilidledi. - Oyda. Ne geşengdi eee. Ceyhun diksinib başını çevirdikde Rasimin onun başının üstünden ekrana baxdığını gördü. eseblerin gücle cilovlayıb, dedi: - Neynirsen Rasim? - Baxıramda. Sene olar, mene yox, - He. Rasim menalı-menalı göz vurub: - Niye? Yoxsa aranızda nese var? Ceyhun üz-gözünü turşudub: - Danışığını bil, men evliyem. Rasim onun çiynine yüngülce vurub: - Evlisense nolub? Kişiye palojnudu bele şeyler. Cavansan, kef ele.- deyib, öz masasına eyleşdi. Ceyhun Rasimin arxasıyca baxıb, kinaye ile gülümsedi...

Bu gün işleri çox olduğundan, ancaq gece gele bilmişdi eve.(müellif: Cemile Memmedli) Qapını öz açarı ile açıb, işıqların sönülü olmasından yatdığını texmin ederek yataq otağına keçdi. Düşündüyü kimi Elnare yatmışdı. Ceyhun işığı yandırıb, ona baxdı. Elnare o qeder de celbedici olmasa da, bu an yataqda olduqca gözel görünürdü. Ceyhun gülümseyerek, yatağın kenarına oturdu. eli ile Elnarenin yanağını oxşayıb, yavaşca elini onun boynuna ve azacıq açıq qalmış sinesine sürüşdürdü. Öpmek üçün ona yaxınlaşırdı ki, Elnare yarı-yuxulu halda elini iteledi. Ceyhun acı-acı gülümseyib, ayağa qalxdı. Işiği söndürüb otaqdan çıxdı. Çox keçmeden çöl qapının zerble örtülmesi sesi eşidildi...

Nilay qapının döyülmesine oyanıb, ayağa qalxdı. Xalatını telesik geyinib, qapını açdıqda, heyecanlı olduğu hiss edilen Ceyhunla qarşılaşdı. Bir adım geriye atıb, göz ucu divar saatına baxdı. Saat 1-in yarısı idi. Üzüne gülümseme yerleşdirib dedi: - Buyrun Ceyhun bey? Ceyhun gücle udqunub, gözlerini ondan qaçıraraq dedi: - O

<< 1 ... 6 7 [8] 9 10 ... 81 >>