tavandaki aynaya dikib dusunurdu. Eslinde o bu an Nilay yox, Lamiye idi ve bunu ozu bele unudurdu. Otaqdaki aynalar ona bunu xatirladirdi sadece-kim oldugunu.

Elini uzunde gezdirib udqundu. Rengi solurdu... Artiq qat-qat istifade etdiyi kirsan(rus-pudra) ve enlik(rus-rumyana) bele ise yaramirdi. Gulumsedi... Elini uzunde gezdirmeye davam etse de, gozunden axan yaslara toxunmamaga calisirdi. Birden elini saxlayib, ozune diqqetle baxdi. Uzundeki damlalari eli ile silib, berkden qehqehe cekdi. Ayaga qalxib, qapiya dogru getdikde bele gulmeye davam edirdi. Bir eli ile desteyi tutub, diger eli ile axmaga davam eden yaslari silerken picildadi:
- Fahisenin gozyaslari...
Bir qehqehe daha cekib, qonaq otagina kecdi. Masanin ustundeki demir qutuya nezer salib, kamoddan defterce ve qelem cixardi. Gozyaslari ara da yazdigi vereqe dusse de, ferqine varmirmis kimi yazmaga davam edirdi. Bezi yerlerinde elini saxlayib yazdigini oxuyur ve sesli bir sekilde gulurdu. Yazmagi bitirib, kagizi masanin ustunde saxladi. Eynini deyisib, evden cixdi.
2 SAAT SONRA:
Nilayin evinde her sey eyni idi. Hetda o kagiz bele masadaki yerinde idi. Tek ferq, sonuna elave edilmis cumlede idi-
men bunu bacarmadim...
*****
Nilay yariqaranliq koridorda, eynindeki az qala onu cilpaq gosterecek geyimde dayanib siqaret cekirdi. Gelen seslerden, qadinlarin geyiminden, kisilerin gozlerindeki baxisdan buranin hara oldugunu anlamaq cetindi deyildi. Bura 1 il evvel az qala olumu bahasina burdan qurtulmaga calisdigi yer-fahisexana...
1 IL EVVEL:
yerde qanlar icinde yatan qadin, gozlerini zorla acib yanindaki cansiz bedene baxaraq gulumsundu. Bu tenha xarabada onu hec kimin tapmayacagini bildiyinden, oleceyini anlamisdi. Amma iller evvel onu bu bataqliga ceken adamin olusunu gormeyine sevinmesine mane olmurdu bu. Eyneyinin susesinin kesdiyi uzunde elini gezdirdi. Yungulce oskurub, bedenine getdikce yayilan soyugun tesiri ile gozlerini yumdu... Bilirdi, bu soyuqda yatdigi yerdece olecekdi...

<< 1 ... 73 74 [75] 76 77 ... 81 >>