qorxa-qorxa
- Nə olar alma onu mənnən dedi
- Qorxma onu sənnən almaram , onu sənnən hecç kim ala bilməz .
Axı o nədir sənə bu qədər əziz ?
Əlini açdı . Üstündə bir yazı olan yaylıq var idi əlində . Bu mənə anamnan yadigar qalıb.
- Nə olar get daha , məni tək burax
- Bəs sən hara gedəcəksən ?
- Məni düşünmə get
- Yox . Səni tək buraxıb gedə bilmərəm
- Sən mənə söz vermişdin axı - get
- Sabah yenə gələcəm bura səni görməyə
Getmək istəmirdim ama ona söz vermişdim .Durdum .Yavaş-yavaş uzaqlaşırdım ondan ancaq fikrim , ürəyim hələdə o qizın yanında idi . Getmək istəmirdi ayaqlarım ancaq sözümü tutmalıydım .Birdən bir səs gəldi - maşının kimisə vurduğunu hiss etdim...Qara buludlar aldı başımın üstünü , qaraldı gözlərim . Ürəyimdə - Nə olar ay Allah kaş o qız olmayaydı - deyib yalvarırdım . Arxaya döndükdə camaatın bir yerə yığışdığını gördüm . Qaçıb özümü çatdırdım.Gözlərimə inanmaq istəmirdim - həmin qiz idi , əlində bərk-bərk sıxdığı yaylığıda yox idi əlində .Başını dizlərimin üstünə qoyub - "Ölmə nə olar ölmə "- deyib qışqırırdım . Bir maşına qoyub xəstəxanaya çatdırdıq .Ama daha çox gec idi - canını tapşırmışdı Allaha . Mənsə bunu qəbul edə bilmirdim .Xəstəxanada - Yox ola bilməz - deyib dəlilər kimi qışqırırdm ... Yanağımnan yaş- süzülürdü əllərinə . Buraxmaq istəmirdim əllərini bərk-bərk tutub saxlamışdım . Sanki onu qoymurdum getməyə ama artıq çox gec idi - o yox idi həyatda .

Hər gün ürəyim qan ağlayırdi . Təsəlli tapmaq üçün məzarının üstünə gedib danışırdım daş parçasının üstündəki rəsmi ilə . Bir gün - onu ilk dəfə gördüyüm yerə getdim . Boş otracaqlar ,solğun çiçəklər, ətrafda gəzişən insanlar. Ancaq tək o yox idi . Durub getmək istəyərkən bir vaxt əlində bərk- bərk sıxdığı ,ona hərşeydən əziz
olan yaylığı gördüm otracağın altında . Sanki öləcəyini bilirmiş kimi bir xatirə saxlamışdı yaylığını otracaqda . Axı men durub gedərkən ona demişdim sabah yenə gələcəm bura səni görməyə . Yaylığı açdım və oxudum ...

Bu dünyanı tərk edirəm