Bir gün bir qız gördüm parkda .Otracaqda tək əyləşib dənizə baxırdı . Gözlərində kədər vardiı. Sanki kimisə gözlüyürmüş kimi gözlərini dənizdən çəkmirdi.Yaxınlaşdım^
- Salam
- Salam
- Yanınızda əyləşsəm narahat etmərəm sizi ?
- Mənə görə narahat olma , narahat etmirsən
- Olar bir söz soruşum ? Söz verirəm get dediyiniz anda çıxıb gedecəm
- Buyur
- Gözlərinizdə kədər gördüm yəqin ki bunun bir səbəbi var . Demək istəmərsiz ?
- Istəmirəm öz dərdimlə sizidə dərdə salım
- Yox . Bəlkədə öz dərdimi unutmuş olaram
Üzünü dənizə tərəf tutub dedi :
- Mən anamın üzünü görməmişəm , hələ çox balacaydım anam rəhmətə gedəndə . Nə bacım var nədəqardaşım .Tək atam böyüdüb məni , imkanımız yaxşı olub .Nişanlamışdı atam məni Nişanlım ,rəfiqələrim var idi . Ama bir gün .............
Susdu bir anlığa , gözləri doldu , əzab çəkdiyini hiss etdim . Peşman oldum soruşduğuma görə - ama düşünürdüm ki dərdini söyləsə bu qədər fikirli və dərdli olmaz .
Davam etdi söhbətinə :

- Ama bir gün atam məni yanına çağırdı ( ad günüm idi ) - təbrik edib dedi :
- Gedək sənə istədiyin hədiyyəni alacam .Rəfiqələrinidə, nişanlınıda axşam ad gününə çağırarsan .
Hədiyyəni alıb evə qayıdan zaman maşin qəzası baş verdi atamıda itirdim ...
Göz yaşını saxlaya bilmirdi . O ağladıqca , o danışdıqca parçalanırdı ürəyim.
- Atamı itirdikdən sonra tək qaldım . Heç kim mənə yaxın durmadı .Əmim atamnan qalan evi , maşını , hərşeyi əlimnən alıb məni küçəyə atdı . Nişanlımda nişani qaytardı ,rəfiqələrimdə mənnən uzaqlaşdılar.
- Axı niyə ?
- Çünki qəzadan sonra ayağımın biri şikəst oldu . Üzümü kimə tutdumsa
- mənim şikəstə baxmağa halım yoxdu - dedi .
Həmdə daha nə atam nədə atamın var -dövləti vardı .

Danışdıqca göz yaşları yanağınnan süzülürdü . Əlində bərk-bərk tutub saxladığı nəsə birşey var idi . Bir anlığa susmuşduq ikimizdə .O məsum üzü gördükcə ürəyim parçalanırdı . Dolmuşdu gözlərim ancaq özümü saxlamışdim . Əlimi uzadıb dedim:
- O əlindəki nədir ele baxmaq olar ?
Əlini qırağa çəkib