Bir gün bir qız gördüm
parkda .Otracaqdatək əyləşib dənizə
baxırdı . Gözlərində kədər vardiı. Sanki kimisə
gözlüyürmüş kimi gözlərini dənizdən
çəkmirdi.Yaxınlaşdım^
- Salam
- Salam
- Yanınızda əyləşsəm narahat etmərəm sizi ?
- Mənə görə narahat olma , narahat etmirsən
- Olar bir söz soruşum ? Söz verirəm get
dediyiniz anda çıxıb gedecəm
- Buyur
- Gözlərinizdə kədər gördüm yəqin ki bunun bir
səbəbi var . Demək istəmərsiz ?
- Istəmirəm öz dərdimlə sizidə dərdə salım
- Yox . Bəlkədə öz dərdimi unutmuş olaram
Üzünü dənizə tərəf tutub dedi :
- Mən anamın üzünü görməmişəm , hələ çox
balacaydım anam rəhmətə gedəndə . Nə bacım
var nədəqardaşım .Tək atam böyüdüb məni ,
imkanımız yaxşı olub .Nişanlamışdı atam məni
Nişanlım ,rəfiqələrim var idi . Ama bir
gün .............
Susdu bir anlığa , gözləri doldu , əzab çəkdiyini
hiss etdim . Peşman oldum soruşduğuma görə -
ama düşünürdüm ki dərdini söyləsə bu qədər
fikirli və dərdli olmaz .
Davam etdi söhbətinə :
- Ama bir gün atam məni yanına çağırdı ( ad
günüm idi ) - təbrik edib dedi :
- Gedək sənə istədiyin hədiyyəni
alacam .Rəfiqələrinidə, nişanlınıda axşam ad
gününə çağırarsan .
Hədiyyəni alıb evə qayıdan zaman maşin qəzası
baş verdi atamıda itirdim ...
Göz yaşını saxlaya bilmirdi . O ağladıqca , o
danışdıqca parçalanırdı ürəyim.
- Atamı itirdikdən sonra tək qaldım . Heç kim
mənə yaxın durmadı .Əmim atamnan qalan evi ,
maşını , hərşeyi əlimnən alıb məni küçəyə atdı .
Nişanlımda nişani qaytardı ,rəfiqələrimdə
mənnən uzaqlaşdılar.
- Axı niyə ?
- Çünki qəzadan sonra ayağımın biri şikəst
oldu . Üzümü kimə tutdumsa
- mənim şikəstə baxmağa halım yoxdu - dedi .
Həmdə daha nə atam nədə atamın var -dövləti
vardı .
Danışdıqca göz yaşları yanağınnan süzülürdü .
Əlində bərk-bərk tutub saxladığı nəsə birşey var
idi . Bir anlığa susmuşduq ikimizdə .O məsum
üzü gördükcə ürəyim parçalanırdı . Dolmuşdu
gözlərim ancaq özümü saxlamışdim . Əlimi
uzadıb dedim:
- O əlindəki nədir ele baxmaq olar