?
Əlini qırağa çəkib qorxa-qorxa
- Nə olar alma onu mənnən dedi
- Qorxma onu sənnən almaram , onu sənnən
hecç kim ala bilməz .
Axı o nədir sənə bu qədər əziz ?
Əlini açdı . Üstündə bir yazı olan yaylıq var idi
əlində . Bu mənə anamnan yadigar qalıb.
- Nə olar get daha , məni tək burax
- Bəs sən hara gedəcəksən ?
- Məni düşünmə get
- Yox . Səni tək buraxıb gedə bilmərəm
- Sən mənə söz vermişdin axı - get
- Sabah yenə gələcəm bura səni görməyə
Getmək istəmirdim ama ona söz
vermişdim .Durdum .Yavaş-yavaş uzaqlaşırdım
ondan ancaq fikrim , ürəyim hələdə o qizın
yanında idi . Getmək istəmirdi ayaqlarım ancaq
sözümü tutmalıydım .Birdən bir səs gəldi -
maşının kimisə vurduğunu hiss etdim...Qara
buludlar aldı başımın üstünü , qaraldı gözlərim .
Ürəyimdə - Nə olar ay Allah kaş o qız olmayaydı
- deyib yalvarırdım . Arxaya döndükdə camaatın
bir yerə yığışdığını gördüm . Qaçıb özümü
çatdırdım.Gözlərimə inanmaq istəmirdim - həmin
qiz idi , əlində bərk-bərk sıxdığı yaylığıda yox idi
əlində .Başını dizlərimin üstünə qoyub - "Ölmə
nə olar ölmə "- deyib qışqırırdım . Bir maşına
qoyub xəstəxanaya çatdırdıq .Ama daha çox gec
idi - canını tapşırmışdı Allaha . Mənsə bunu
qəbul edə bilmirdim .Xəstəxanada - Yox ola
bilməz - deyib dəlilər kimi qışqırırdm ...
Yanağımnan yaş- süzülürdü əllərinə . Buraxmaq
istəmirdim əllərini bərk-bərk tutub saxlamışdım .
Sanki onu qoymurdum getməyə ama artıq çox
gec idi - o yox idi həyatda .
Hər gün ürəyim qan ağlayırdi . Təsəlli tapmaq
üçün məzarının üstünə gedib danışırdım daş
parçasının üstündəki rəsmi ilə . Bir gün - onu ilk
dəfə gördüyüm yerə getdim . Boş
otracaqlar ,solğun çiçəklər, ətrafda gəzişən
insanlar. Ancaq tək o yox idi . Durub getmək
istəyərkən bir vaxt əlində bərk- bərk sıxdığı ,ona
hərşeydən əziz
olan yaylığı gördüm otracağın altında . Sanki
öləcəyini bilirmiş kimi bir xatirə saxlamışdı
yaylığını otracaqda . Axı mın durub gedərkən ona
demişdim sabah yenə gələcəm bura səni
görməyə . Yaylığı