qorxurdu hər saniyə kas oglumu görə bilsəydim, deyirdi adini Vüsal qoyacam, sanki ürəyinə damişdi öləcək, yan yana durub ikimizdə eyni istiqamatə atirdiq gülə birdən Əfqandan bir hicqirti eşistdim sanki hər tərəfi qan idi sarildim Əfqan Əfqan dedim qisqiraraq kömək edin , cagirdim komandiri amma qucaqimda kecindi kaş bilsən həmin an nə hisslər yasadim nece arzu diləyi vardi.Tək dərdimi danişdiqim insan o idi onuda itirdim indi yenə tenhayam Gülnarə mən səni sensizde ölümünə sevəcəm məktubunu gözləyirəm sagol .Üstündən bir necə ay kecdi amma məktuba cavab gəlmədi. Imkan bir necə aydan sonra oldu telefonla zəng etməyə evlərinə yiqdim telefonu anasi götürdu, bir necə defə yiqdim imkan olmadi danişmaqa artiq hərbi xidmətə az qalmişdi bitirməyə olduqca axirda zəng etdim rəfiqəsinə danişiqindan nəsə demek istədiyini hiss edirdim dedi Vüsal Gülnarə evlenir unut onu həmin an dünya başima firlandi dedi iyunda toyudu, kaş hisslərimi sözle yaza bilsəm yada ölsəm bu ani esitməzdim.Bu aciyla baş-başa qəlbimə bir daş basdim, iki dəftərcəm vardi hər sətirdə sənsizdə səni sevəcəm yazardim.Bir gün postda idim hər sətirdə bir seir yazirdim, amma bir seir oxudum əsgər yoldasimin dəftərcəsindən sanki mənim həyatimdi o yazmisdi.

Mənə bu dünyani dar eylədilər
Qara saclarima bəyaz düzdülər
Ürəyim sevgiylə döyünən zaman
Yarimi özgeyə gəlin verdilər

Söylə həsrətinə mən necə dözüm
Daha gözlərinə baxmayir gözüm
Indi ürəyimdən kecməyir sözüm
Yarimi özgeyə gəlin verdilər


Tanrim harayima kimsə yetməyir
Ayriliq səhnəsi gözden itməyir
Hər gecə gözümdən yaş kəsilməyir
Yarimi özgeyə gəlin verdilər


Hələ necə arzum diləyim vardi
O qiz gəlinlik hədiyyəm vardi
Bəy olmaq arzusu üryimdə qaldi
Yarimi özgeyə gəlin verdilər


Ölüm xəbərimi duysan üzülmə
Gözəl gözlərindən yaşlar süzdürmə
Cünki o gözləri qurban etdilər
Yarimi özgeyə gəlin verdilər


Yazilmayib bu qismət sənə
Yenə də yaşa sən oz xatirənlə
Acmamiş gülümü qirib dərdilər
Yarimi özgeyə gəlin