n verdilər


Seri son kəs oxuyub aftomati söykədim sinəmə düsündüm bu can sənsiz ölüdü bagisla sevgilim bagişla meni deyib hicqirti ilə aglayib əlvida deyirdim, həmin an düşünürdüm görəsən öləndə səni unuda biləcəm yoxsa qəbrimdə belə səni sevəcəm.Öz özüme dananişdiqca gözlərimdən axan hər damla sənisiz bir ölu olduqumu yasdirdi. Mən onsuz qulluq edə bilmirdim düşünürdüm ki bir güllənin qurbani olacam, hər yerdə səni görürdüm düsmən gülləsindən ölüncə öz gülləmdən ölsəm daha rahat olar.Sanki həyat məni sinaqa cəkirdi ölüm məni səsləyirdi hələ Əfqanin səngərdə qucaqimda can verdiyini xatirlayanda həyatim ölümə bir o qədər yaxin olurdu.Tetiyi cəkmək istəyirdim əlim tətikde ola ola deyirdim səni sevirəm bagişla məni bu sevgini özüm yaratdim özümlədə qəbirə aparam.Bu an postu dəyşən karoul gəldi sanki yuxu görürdüm oyandim hələ gözümün önündən o an getmir.Cətində olsa ölümlə sagolaşdim öz -özümə dedim mən öləcəm amma indi yox.Hərbi xidmətdən 2005 aprel ayinda gəldim. İyul ayina az qalmiş esitdim ki toyu olacaq 7disinde. Her gece o binaya yaxinlaşib saatlarla gecələr o pencərədən közərən şam kimi işiqin yanmasina baxardim.O isiq söndüyü anda heyatda menim ücün sönerdi, yene hemiseki kimi seni sevirem Gulnarə binaya yazib gederdim,bir gün diqqetle baxdim ki bulokun yaninda yer qalmayib yazmaqa, yazmasaydim icimdə rahatliq tapa bilmirdim.Helə heyat meni bu qeder aciyla baş başa qoymamişdi. Bir gün zəng geldi o ses yenə məni məndən alan, ilk gündeki kimi gözəl seslənən səs dedi həyatimda tək səni sevdim səni sevərəkde səndən ayriliram bağişla məni məcburi evdən verilər məni o ağ gəlinliyi geyindirlər. Səninle baŞhlayan bir sabahim öləne kimi səninle acilacaq səninle bitəcək əlvida mən gedirəm,dönüşü olmayan bir yerə. Tel danişa danişa ikimizdə ağlaya-ağlaya danişirdiq tək dediyim söz məni buraxib getmə yixma məni demək idi amma gec idi Vüsal sabah toyumdu bağişla məni tek xahisim məni unut son kəs səni gedənə yaxin görmek istəyirem saat 5 də olarsan bulokun