O səhər tələsiyim yox idi.
Tramvaydan endim, yavaş addımlarla ətrafı izləyərək getməyə başladım.
Mənimlə birlikdə tramvaydan enmiş üç adam önümdə gedirdilər.
Ən öndəki sanki arxasından biri qovurmuş kimi sürətli addımlarla gedirdi. Arxasından gedəni bir xeyli geridə buraxmışdı. Öz özümə:
-Bu adam həyatda mütləq müvəffəqiyyətli olar, deyə düşündüm.
Onun arxasından gedən, sakit/sakin addımlarla irəliləyirdi.
-Bəlkə bu adam da həyatda bir şeylər bacara bilər. deyə zümzümə etdim.
Ən arxadan gedən isə sanki hara gedəcəyini bilmirmiş kimi yellənə yellənə və ətrafı seyr edərək gedirdi. Onun içinsə:
-İşdə! dedim, Həyatda heç bir işə yaramayacaq tam bir avara!
Bir də baxdım ki, mən hamısının da arxasında gedirdim…