zaman həmin oğLan
gəLər.. qadını görüb həm təəccübLənər, həm
də çox sevinər.. doLan gözLəri iLə, səsi titrədi
qadının.. unutduğu penceyi uzatdı. hər şeyin
yanLış anLaşıLma oLduğunu desədə, varLı
xanım " geyimindən xadimə sandım, heçnə
oLmaz" - deyib, kabLokLarını kafeLə sərt vura-
vura getdi.. oğLan qadıı içəri dəvət edər..
amma qadın çıxıb gedər.. yoLda geyim
vitrinLərinə baxar, bidə öz geyiminə.. qadının
sözLərini xatırLayar.. kaşLokuna baxar " çörək
aLmağa puLum çatmır, bu bəzəyLi paLtarLar
mənim nəyimə. xadimə oLum, amma diLənçi
oLmuyum" -diyə düşündü qadın.. deyəsən
səsLi düşündüm dedi, çünki yenə həmin oğLan
çıxdı qarşısına. Ona təşəkkür etməy istədiyini
biLdirdi.. qadın "təşəkkürə ehtiyac yoxdu, kim
oLsa eynisin edərdi" - deyib uzaqLaşır.
OğLanda məyus-məyus baxar..
- 1 həftə sonra..
Artıq hava tez qaraLırdı, qadınında öskürəyi
çoxaLmışdı.. işdən evə qayıdan qadın
ökürəkdən yoL gedə biLmirdi..yoLda duran
oğLanLar qadına söz atar, yaxınLaşıb sataşar.
Qaçmaq istəsədə qadın öskürəydən yerə
yıxıLar..
Bu vaxt təsadüfən ordan keçən oğLan maşının
saxLar. Qadının başına topLaşmış oğLanLarı
döyüb, qovaLıyar. Qadın yerdən qaLxmaq
istəyəndə huşunu itirər.. oğLan onu qucağına
aLar, uzun saçLarı qoLLarından aşağı düşər..
qadını maşına qoyub evinə aparar.. ağzının
kənarına düşən qanı təmizLər, onun kiçik bi
yara oLduğun zənn edər oğLan.. amma əsLində
eLə deyiLdi..
- huşu yerinə gəLən qadın gözLərini açar.
Harda oLduğun anLamaz, geceni xatırLayar..
başı çox pis ağrıyırdı. SəsLəndi "kimsə varmı?!
" -deye bir neçə dəfə.. şüpə düşdü eyninə,
qaLxdı, saç örtüyünü axtarırdı, təsadufən
oğLanın iş otağına daxıL oLar. RəngLər, fırçaLar,
rəsmLər sanki onu sakitLəşdirmişdi.. bir
rəsimin bağLı oLduğun gördü, örtüyü çəkdi və..
gözLərinə inanmadı.. oğLan onun rəsmini
çəkmişdi. SaçLarı, gözLəri və sadə geyimi..
qadını öskürək boğar, yanLışLıqLa ağzına
tutduğu əLini rəsmə toxundurar, siLməy istiyər
amma rəsm korLanar. Nə edəcəyini